Εσείς!!!

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

Και λεγόμαστε άνθρωποι...

Ένα τραγούδι για εκείνη την ισόβια ιδιότητα που θεωρούμε δεδομένη.
Ένα τραγούδι για εκείνη την ισόβια ιδιότητα που χρειάζεται προσπάθεια για να επιβεβαιώνεται καθημερινά.
Ένα τραγούδι για να κοιτάξουμε μέσα μας με αυτοκριτική διάθεση.
Ένα τραγούδι για τις δικές μας ευθύνες ως συνδιαμορφωτές της κοινωνίας.
Ένα τραγούδι για να σκεφτούμε αν αξίζουμε να λεγόμαστε άνθρωποι...

6 σχόλια:

ελίτσα είπε...

Οταν δεν μπορούμε να νιώσουμε τον φόβο..τον τρόμο,στα μάτια ενός μικρού παιδιού όχι δεν λεγόμαστε άνθρωποι..
Κι'όταν ξεχνάμε αυτούς που κατάλαβαν το δικό μας φόβο και την απόγνωση και μας πρόσφεραν αγάπη εεέ ναι!δεν λεγόμαστε άνθρωποι.
Καλό βράδυ

AlexMil είπε...

ένα τραγούδι για να δούμε στο καθρέπτη άν το είδωλό μας υπάρχει,
γιατί αν υπάρχει σημαίνει πως δεν είμαστε άνθρωποι.

με άρεσς το μπλογκ σου

καλό βράδυ

Vasiliki Rimpa είπε...

και λεγόμαστε ...άνθρωποι

κάποιο όνομα θα έχουμε....το όνομα που φέρουμε ...το τιμούμε...ή απλά το τιμάται/ τιμάτε...

Συγχαρητήρια

Fidget Rainbowweb είπε...

Ελίτσα έχεις απόλυτο δίκιο...Αν και το απόλυτο με τρομάζει, εδώ, δεν θα μπορούσε να ήταν αλλιώς...
Καλημέρα!

Fidget Rainbowweb είπε...

AlexMil, πολύ ενδιαφέρουσα η προσέγγισή σου!
Και αυτό με το βορειοελλαδίτικο με τρελαίνει, ίσως γιατί μου λείπει τόσο...
Και το δικό σου blog μου/με αρέσει!
Καλημέρα!

Fidget Rainbowweb είπε...

Vasiliki σ΄ευχαριστώ, τόσο για τα καλά σου λόγια όσο και γιατί με το σχόλιο σου πήγες τη σκέψη μου ένα βήμα παραπέρα...
Καλημέρα!