Σάββατο 10 Ιουλίου 2010
Παρασκευή 9 Ιουλίου 2010
Μπουκάλι με μήνυμα από το Maui παραδόθηκε 12 χρόνια μετά… στην Αίγινα.
Μια σπάνια και απίστευτη ιστορία είδε το φως της δημοσιότητας, μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας «Καθημερινή» και τη ρεπόρτερ Λίνα Γιανναρου. Κεντρικό πρόσωπο ένας Έλληνας ναυτικός, ο συνταξιούχος πλέον καπετάν Σταύρος Δρακάκης. Πραγματικός πρωταγωνιστής όμως της ιστορίας είναι ένα μπουκάλι που ρίχτηκε κάποτε στον Ειρηνικό Ωκεανό με τρία μηνύματα. Αυτό το μπουκάλι 12 χρόνια αργότερα παραδόθηκε στον παραλήπτη του στην Αίγινα…
Στις 4 Νοεμβρίου του 1998 ο καπετάν Σταύρος Δρακάκης, στην διαδρομή από τον Παναμά με προορισμό την Κορέα, κοντά στο Maui, σκέφτηκε να στείλει ένα πελαγίσιο μήνυμα στην οικογένειά του. Έγραψε λοιπόν τρία σημειώματα, τα έβαλε σε ένα μπουκάλι και τα έριξε στον αχανή Ειρηνικό Ωκεανό, με την ελπίδα ότι κάποτε θα βρουν τον αποδέκτη τους…
Το πρώτο σημείωμα απευθύνονταν στην σύζυγό του και έγραφε:
«Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 1998, ώρα 6 π.μ. Κοριτσάκι μου γεια σου. Εφόσον αυτό το γράμμα γράφεται για εκείνους που αγαπώ πολύ, πώς ήταν δυνατόν να μη γράψω σε σένα που σ’ αγαπώ πολύ, σε λατρεύω, μου λείπεις και σε θυμάμαι πάντα; Ο Σταυρούλης σου».
Το δεύτερο σημείωμα απευθυνόταν στα παιδιά του:
«Προς τον Πανούλη και τον Κωστάκη. Αγοράκια μου γεια σας. Βρίσκομαι στο παραπάνω στίγμα και σας γράφω δυο λόγια πελαγίσια χωρίς να ξέρω αν ποτέ θα τα διαβάσετε. Κι αυτό γιατί θα τα στείλω με μπουκάλι. Είναι μια παλιά συνήθεια να στέλνεις δυο λόγια μ’ αυτόν τον τρόπο σ’ αυτούς που αγαπάς πάρα πολύ. Σας θυμάμαι πάντοτε και παρακαλώ τον Θεό να περάσουν οι μέρες σύντομα και να γυρίσω για πάντα κοντά σας. Φιλάκια πολλά, με πολλή αγάπη, ο πατέρας σας».
Το τρίτο σημείωμα γράφτηκε στα αγγλικά.
«Αγαπητέ κύριε, όταν βρείτε αυτό το γράμμα παρακαλώ στείλτε το στο σπίτι μου. Ο καπετάνιος του “Αναστασία”».
Αυτό το τρίτο σημείωμα στα Αγγλικά ήταν το στοιχείο από το οποίο ξεκίνησαν οι Ιαπωνικές αρχές, όταν πριν από μερικούς μήνες μια γυναίκα εντόπισε το μπουκάλι ταλαιπωρημένο σε κάποια ακτή της χώρας. Τα τρία σημειώματα δεν άργησαν να μεταφραστούν, ενώ στη συνέχεια εστάλησαν στην πρεσβεία της Ιαπωνίας στην Ελλάδα, η οποία ανέλαβε το δύσκολο έργο του εντοπισμού του ναυτικού.
Ο Ιάπωνας πρέσβης συγκινήθηκε από την ιστορία και αποφάσισε να βρει τον παραλήπτη πάση θυσία. Έτσι στην με τη βοήθεια των σχετικών αρχείων ο καπετάν Σταύρος βρέθηκε και ενημερώθηκε ότι το μήνυμά του είναι ασφαλές και έτοιμο να επιδοθεί στους παραλήπτες του. Για την παράδοση μάλιστα έχει προγραμματιστεί μια μικρή τελετή κατά την οποία το μπουκάλι θα παραδοθεί στον κ. Δρακάκη. Και όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο ίδιος με κρυφή χαρά:
«Μετά από εκείνο το ταξίδι […] είχα μιλήσει στη γυναίκα μου για το μήνυμα στο μπουκάλι. Δεν ξέρω αν με είχε πιστέψει τότε, αλλά τώρα πια έχω και τα πειστήρια!». Συμπλήρωσε μάλιστα απορημένος ότι «Το πιο περίεργο είναι ότι δεν βρέθηκε σε κάποιο από τα νησιά της Χαβάης που ήταν κοντά». Το μπουκάλι δηλαδή ταξίδεψε τουλάχιστον 3-4.000 μίλια ως τις ακτές της Ιαπωνίας, από τη μέση του Ειρηνικού στο βόρειο Ειρηνικό».
Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010
Τυχαίο; Δεν νομίζω…(Νο 2)
Μπαίνουν στο σπίτι μου κλεφτά
για να μου αρπάξουν τα λεφτά
κι εγώ τους τα χαρίζω
Τυχαίο; Δεν νομίζω…
Με δυο θητείες στη Βουλή
παίρνουν μια σύνταξη τρελή
κι εγώ μόνο ψηφίζω
Τυχαίο; Δεν νομίζω…
Βγαίνουν με θράσος στην τιβί
να μου το παίξουν παλαβοί
κι εγώ απλώς τους βρίζω
Τυχαίο; Δεν νομίζω…
Έχω κι εσένα, βρε μωρό
που ’χεις χαθεί τόσον καιρό
κι εγώ ακόμα ελπίζω
Τυχαίο; Δεν νομίζω…
Έπεσα πάνω του στην Αthens Voice της προηγούμενης βδομάδας (τεύχος 308, ένα τραγούδι για την A.V. από τον ΓΙΩΡΓΟ Θ. ΠΑΥΡΙΑΝΟ)
για να μου αρπάξουν τα λεφτά
κι εγώ τους τα χαρίζω
Τυχαίο; Δεν νομίζω…
Με δυο θητείες στη Βουλή
παίρνουν μια σύνταξη τρελή
κι εγώ μόνο ψηφίζω
Τυχαίο; Δεν νομίζω…
Βγαίνουν με θράσος στην τιβί
να μου το παίξουν παλαβοί
κι εγώ απλώς τους βρίζω
Τυχαίο; Δεν νομίζω…
Έχω κι εσένα, βρε μωρό
που ’χεις χαθεί τόσον καιρό
κι εγώ ακόμα ελπίζω
Τυχαίο; Δεν νομίζω…
Έπεσα πάνω του στην Αthens Voice της προηγούμενης βδομάδας (τεύχος 308, ένα τραγούδι για την A.V. από τον ΓΙΩΡΓΟ Θ. ΠΑΥΡΙΑΝΟ)
Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010
Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010
Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010
Ολα του τα πλούτη ένας Σκαραβαίος
Ολα του τα πλούτη ένας Σκαραβαίος
Το μοναδικό περιουσιακό του στοιχείο είναι ένας Σκαραβαίος. Ενα σαραβαλάκι μοντέλο του '87. Υπεραρκετό, ίσως, για έναν προλετάριο, όχι όμως και για αρχηγό κράτους.
Κι όμως, αυτά είναι όλα κι όλα τα υπάρχοντα που αναφέρονται στη φορολογική δήλωση του Χοσέ Μούχικα, του προέδρου της Ουρουγουάης. Ο «Πέπε», όπως είναι το χαϊδευτικό του, ο πρώην αντάρτης των Τουπαμάρος, που τον περασμένο Μάρτιο ορκίστηκε πρόεδρος της χώρας του, φαίνεται πως συνεχίζει να κάνει αντάρτικο, με το δικό του τρόπο.
Τίποτα πάνω του δεν συνάδει με το κλασικό πια προφίλ του πολιτικού που επιχειρεί να συνδυάσει την εξουσία με το εύκολο χρήμα. Και στα 75 του, είναι μάλλον πολύ αργά για να χαλάσει. Ζει σε ένα μικρό αγρόκτημα έξω από το Μοντεβιδέο, την πρωτεύουσα, καλλιεργώντας τα λουλούδια του και τα λαχανικά του κι εκεί σκοπεύει να παραμείνει. Από την πρώτη μέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του, δήλωσε ορθά κοφτά ότι το προεδρικό μέγαρο θα το χρησιμοποιεί μόνο για τις επίσημες συναντήσεις και εκδηλώσεις. Ακόμα και για τις μετακινήσεις του σπάνια χρησιμοποιεί το σαραβαλάκι του.
Προτιμά το ποδήλατο, που έχει γίνει και το σήμα κατατεθέν του. Γραβάτα δεν έχει φορέσει ποτέ στη ζωή του. Ούτε καν τώρα, που δεξιώνεται τους διάφορους επισήμους. Απαρνήθηκε τον προεδρικό του μισθό και ζει με το μισθό της γυναίκας του και από χρόνια συντρόφισσάς του στους πολιτικούς αγώνες, της Λουσία Τοπολάνσκι, η οποία είναι γερουσιαστής. Το ίδιο πνεύμα λιτότητας έχει επιβάλει και σε όλη την κυβέρνηση. Κομμένες, είπε, οι αυξήσεις στους μισθούς βουλευτών και υπουργών, οι λιμουζίνες και όλη η χλιδή με έξοδα του κράτους.
Στην εποχή της ρεμούλας, της μίζας και των off shore, όλα αυτά ακούγονται ουτοπικά, ενδεχομένως και γραφικά. Με τη διαφορά ότι ο Χοσέ Μούχικα προέρχεται από διαφορετικά μήκη και πλάτη και από μια πολιτική κουλτούρα που εξακολουθεί να πιστεύει ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Ο αντάρτης-πρόεδρος της Ουρουγουάης είναι από τους λίγους εναπομείναντες εκπροσώπους μιας αριστεράς που ξέρει να αλλάζει χωρίς να μεταλλάσσεται και να συνδιαλέγεται χωρίς να ξεπουλιέται. Δεν μιλάει για «συγκλίσεις», αριθμούς και δημοσιονομικά ελλείμματα, αλλά για κοινωνική ισότητα, περισσότερη εργασία, μεγαλύτερους μισθούς και συντάξεις, καλύτερη δημόσια υγεία και παιδεία και άλλα τέτοια «ξεπερασμένα». Ωραίος ο Πέπε. Οχι «ωραίος ως Ελλην», όπως λέγαμε παλιά. Ωραίος ως Ουρουγουανός.
Αναδημοσίευση από www.enet.gr
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=20/06/2010&id=175000Τρίτη 15 Ιουνίου 2010
Βουβουζέλες!!!
Πριν λίγες μέρες ξεχνούσα το όνομα των μεγάλων αυτών καραμουζών. Τώρα το θυμάμαι και δεν νομίζω να το ξαναξεχάσω, ούτε το όνομα, ούτε τον ήχο... Τι μια λέω ότι δίνει παλμό, την άλλη νομίζω ότι χάλασε η τηλεόραση, την τρίτη νιώθω ότι ένα σμήνος γιγαντιαίων κουνουπιών με πολιορκούν...
Η βουβουζέλα μπήκε στη ζωή μου και δεν ξέρω τίποτα γι΄αυτή. Πρέπει να συστηθούμε καινούρια Αφρικανή μου φιλενάδα. Σε googlαρω και βρίσκω ότι βουβουζέλα λέγεται ένα είδος μακριάς καραμούζας που χρησιμοποιείται στα γήπεδα της Νοτιαφρικής, που βγάζει έναν διαολεμένο μονότονο θόρυβο, σε ένταση που λέγεται ότι είναι επικίνδυνη και που σίγουρα είναι ανυπόφορη. Η βουβουζέλα, είναι σχετικά καινούργιο φρούτο, εμφανίστηκε μετά την απελευθέρωση της χώρας στη δεκαετία του 1990. Η ορίτζιναλ βουβουζέλα φτιάχνεται από το κέρατο του βαρί-ουτάγκ, μεγάλου μηρυκαστικού της ν. Αφρικής που είναι μεταξύ γαζέλας και βοδιού (επιστημονική ονομασία βούσμαιος ο βοερικός). Οι σύγχρονες βουβουζέλες είναι βέβαια πλαστικές και οι περισσότεροι από μας ήδη λατρεύουμε να τις μισούμε (κάνω λάθος???)
Για να πω όμως την αλήθεια, για έναν λόγο αδιευκρίνιστο, θα ήθελα να είχα μία. Από βαρί-ουτάγκ δεν θα αποκτήσω (τέτοια δεν θέλω κιόλας) αλλά πολύ πιθανόν ούτε πλαστική. Βρήκα όμως virtual!!!! Και τη μοιράζομαι με όποιον το θελήσει. Η βουβουζέλα μου είναι εδώ: http://gr.vc/vuvuzela/!!! Πάω και κόντρες!!!
Η βουβουζέλα μπήκε στη ζωή μου και δεν ξέρω τίποτα γι΄αυτή. Πρέπει να συστηθούμε καινούρια Αφρικανή μου φιλενάδα. Σε googlαρω και βρίσκω ότι βουβουζέλα λέγεται ένα είδος μακριάς καραμούζας που χρησιμοποιείται στα γήπεδα της Νοτιαφρικής, που βγάζει έναν διαολεμένο μονότονο θόρυβο, σε ένταση που λέγεται ότι είναι επικίνδυνη και που σίγουρα είναι ανυπόφορη. Η βουβουζέλα, είναι σχετικά καινούργιο φρούτο, εμφανίστηκε μετά την απελευθέρωση της χώρας στη δεκαετία του 1990. Η ορίτζιναλ βουβουζέλα φτιάχνεται από το κέρατο του βαρί-ουτάγκ, μεγάλου μηρυκαστικού της ν. Αφρικής που είναι μεταξύ γαζέλας και βοδιού (επιστημονική ονομασία βούσμαιος ο βοερικός). Οι σύγχρονες βουβουζέλες είναι βέβαια πλαστικές και οι περισσότεροι από μας ήδη λατρεύουμε να τις μισούμε (κάνω λάθος???)
Για να πω όμως την αλήθεια, για έναν λόγο αδιευκρίνιστο, θα ήθελα να είχα μία. Από βαρί-ουτάγκ δεν θα αποκτήσω (τέτοια δεν θέλω κιόλας) αλλά πολύ πιθανόν ούτε πλαστική. Βρήκα όμως virtual!!!! Και τη μοιράζομαι με όποιον το θελήσει. Η βουβουζέλα μου είναι εδώ: http://gr.vc/vuvuzela/!!! Πάω και κόντρες!!!
Πέμπτη 13 Μαΐου 2010
Δευτέρα 10 Μαΐου 2010
Ευρωπαϊκή Ημέρα και Νύχτα των Μουσείων
Γιορτάζοντας την Ευρωπαϊκή Ημέρα και Νύχτα των Μουσείων πολλά ελληνικά μουσεία ανοίγουν τις πόρτες τους πρωί και βράδυ για το κοινό.
Η Ευρωπαϊκή Νύχτα των Μουσείων που θεσπίστηκε το 2005 από το Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας, πραγματοποιείται μια φορά το χρόνο, σε συνδυασμό με την Παγκόσμια Ημέρα των Μουσείων. Κατά τη διάρκεια της αρκετά μουσεία παραμένουν ανοικτά με ελεύθερη είσοδο από τη δύση του ηλίου έως και μετά τα μεσάνυχτα και παράλληλα διοργανώνουν, την ίδια και την επόμενη ημέρα, εκδηλώσεις εορταστικού χαρακτήρα.
Πολλά είναι και φέτος τα ελληνικά μουσεία που έχουν ήδη οργανώσει ειδικές εκδηλώσεις για αυτές τις ημέρες. Το Μουσείο Ηρακλειδών θα παρουσιάσει το Σάββατο 15 Μαΐου ένα «Μάθημα Μπαλέτου» με μελωδίες Σοπεν, Ντεμπισί, Σούμαν και άλλων από την πιανίστα Μαρία Αλούπη με τη συνοδεία χορευτικών που θα ζωντανέψουν τις περίφημες μπαλαρίνες του Ντεγκά. Η είσοδος μετά τη δύση του ηλίου (8.26 μ.μ.) και μέχρι τη 1 π.μ. θα είναι ελεύθερη.
Με την ευκαιρία του εορτασμού της Νύχτας και της Ημέρας των Μουσείων, το Δίκτυο Μουσείων και Πολιτιστικών Φορέων Ιστορικού Κέντρου Αθηνών διοργανώνει την πρώτη μεγάλη κοινή δράση των μελών του προτείνοντας εικαστικούς περιπάτους στους χώρους όπου φιλοξενούνται έργα της έκθεσης «Ερυσίχθων: Σύγχρονη ανάγνωση του μύθου» με θέμα τις αντιδράσεις της φύσης στις αλόγιστες ανθρώπινες ενέργειες. Οι χώροι που θα φιλοξενήσουν έργα της έκθεσης είναι εκτός από το Μουσείο Ηρακλειδών, η Ακαδημία Αθηνών το Κέντρο Μελέτης Νεώτερης Κεραμεικής – Ίδρυμα Οικ. Γ. Ψαροπούλου, το Μουσείο Ιστορίας της Ελληνικής Ενδυμασίας του Λυκείου των Ελληνίδων, το Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Moυσικών Οργάνων Φ. Ανωγειανάκη, το Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης, το Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού, το Μουσείο Κοσμήματος Ηλία Λαλαούνη, το Μουσείο Σπύρου Βασιλείου, το Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών & Μουσικής Β. και Μ. Θεοχαράκη το Μουσείο Πολιτικών Εξορίστων Άη Στράτη, το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος, το Μουσείο Φρυσίρα και η Ελληνοαμερικάνικη Ένωση.
Τη Νύχτα των Μουσείων θα τιμήσει για έκτη συνεχή χρονιά και το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β.&Μ. Θεοχαράκη Το Σάββατο 15 Μαΐου από τις 6 μ.μ. μέχρι τις 2 π.μ. το Ίδρυμα ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό με μια ξεχωριστή βραδινή περιήγηση στους χώρους του ενώ οι επισκέπτες θα περιηγηθούν στις εκθέσεις έργων γλυπτικής του Λάζαρου Λαμέρα και Απόστολου Φανακίδη. Ειδικά για τη βραδιά αυτή το πωλητήριο του Ιδρύματος θα παρέχει έκπτωση μέχρι και 60 % σε επιλεγμένα είδη.
Το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης γιορτάζει κι αυτό τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων την Κυριακή 16 Μαΐου με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Σταθμοί στον κόσμο της Ανατολής» από τις 10 π.μ. μέχρι τις 3 μ.μ, και με αφηγήσεις, εκθέσεις και ανακαλύψεις στις αίθουσες του μουσείου. Επίσης, το πωλητήριο του μουσείου θα προσφέρει έκπτωση 50% στις εκδόσεις του Μουσείου Μπενάκη και 10%-30% σε όλα τα αντικείμενα. Την Τρίτη 18 Μαΐου από τις 10 π.μ. μέχρι τις 10 μ.μ. το μουσείο θα έχει επίσης, ελεύθερη είσοδο.
Με ξεναγήσεις στην έκθεση «Μύρτις Πρόσωπο με πρόσωπο με το παρελθόν» και στις μόνιμες εκθέσεις του μουσείου και με ελεύθερη είσοδο από τις 5 μ.μ. μέχρι τις 10 μ.μ., το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας - Κέντρο Γαία γιορτάζει την Ευρωπαϊκή Νύχτα Μουσείων στις 15 Μαΐου. Την Κυριακή 16 Μαΐου 10 π.μ. με 5 μ.μ. θα πραγματοποιούνται με ελεύθερη είσοδο επισκέψεις στα εργαστήρια του μουσείου, παρουσιάσεις οδοιπορικών στην Ασία και την Κένυα, κουκλοθέατρο, πειράματα, παιδικά εργαστήρια, ξεναγήσεις, εκθέσεις φωτογραφίας και προβολές ταινιών οικολογικού περιεχομένου.
Αλλά και τα μουσεία της Θεσσαλονίκης δεν λείπουν από τις εορταστικές δράσεις. Tο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο πλαίσιο του φετινού εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων διοργανώνει εκπαιδευτικές δράσεις με αφετηρία και έμπνευση την ανθρώπινη μορφή σε συνεργασία με πέντε ακόμα μουσεία της Θεσσαλονίκης (Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού, Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών).
Πληροφορίες: Μουσείο Ηρακλειδών, Ηρακλειδών 16, Θησείο, 210 3461981 , www.herakleidon.com. Δίκτυο Μουσείων και Πολιτιστικών Φορέων Ιστορικού Κέντρου Αθηνών www.athensmuseums.net. Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη Βασιλίσσης Σοφίας 9 & Μέρλιν 1, Αθήνα, 210-3611206, www.thf.gr. Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κολοκοτρώνη 21, Σταυρούπολη, Θεσσαλονίκη, www.greekstatemuseum.com.
(αναδημοσίευση από www.naftemporiki.gr)
Η Ευρωπαϊκή Νύχτα των Μουσείων που θεσπίστηκε το 2005 από το Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας, πραγματοποιείται μια φορά το χρόνο, σε συνδυασμό με την Παγκόσμια Ημέρα των Μουσείων. Κατά τη διάρκεια της αρκετά μουσεία παραμένουν ανοικτά με ελεύθερη είσοδο από τη δύση του ηλίου έως και μετά τα μεσάνυχτα και παράλληλα διοργανώνουν, την ίδια και την επόμενη ημέρα, εκδηλώσεις εορταστικού χαρακτήρα.
Πολλά είναι και φέτος τα ελληνικά μουσεία που έχουν ήδη οργανώσει ειδικές εκδηλώσεις για αυτές τις ημέρες. Το Μουσείο Ηρακλειδών θα παρουσιάσει το Σάββατο 15 Μαΐου ένα «Μάθημα Μπαλέτου» με μελωδίες Σοπεν, Ντεμπισί, Σούμαν και άλλων από την πιανίστα Μαρία Αλούπη με τη συνοδεία χορευτικών που θα ζωντανέψουν τις περίφημες μπαλαρίνες του Ντεγκά. Η είσοδος μετά τη δύση του ηλίου (8.26 μ.μ.) και μέχρι τη 1 π.μ. θα είναι ελεύθερη.
Με την ευκαιρία του εορτασμού της Νύχτας και της Ημέρας των Μουσείων, το Δίκτυο Μουσείων και Πολιτιστικών Φορέων Ιστορικού Κέντρου Αθηνών διοργανώνει την πρώτη μεγάλη κοινή δράση των μελών του προτείνοντας εικαστικούς περιπάτους στους χώρους όπου φιλοξενούνται έργα της έκθεσης «Ερυσίχθων: Σύγχρονη ανάγνωση του μύθου» με θέμα τις αντιδράσεις της φύσης στις αλόγιστες ανθρώπινες ενέργειες. Οι χώροι που θα φιλοξενήσουν έργα της έκθεσης είναι εκτός από το Μουσείο Ηρακλειδών, η Ακαδημία Αθηνών το Κέντρο Μελέτης Νεώτερης Κεραμεικής – Ίδρυμα Οικ. Γ. Ψαροπούλου, το Μουσείο Ιστορίας της Ελληνικής Ενδυμασίας του Λυκείου των Ελληνίδων, το Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Moυσικών Οργάνων Φ. Ανωγειανάκη, το Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης, το Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού, το Μουσείο Κοσμήματος Ηλία Λαλαούνη, το Μουσείο Σπύρου Βασιλείου, το Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών & Μουσικής Β. και Μ. Θεοχαράκη το Μουσείο Πολιτικών Εξορίστων Άη Στράτη, το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος, το Μουσείο Φρυσίρα και η Ελληνοαμερικάνικη Ένωση.
Τη Νύχτα των Μουσείων θα τιμήσει για έκτη συνεχή χρονιά και το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β.&Μ. Θεοχαράκη Το Σάββατο 15 Μαΐου από τις 6 μ.μ. μέχρι τις 2 π.μ. το Ίδρυμα ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό με μια ξεχωριστή βραδινή περιήγηση στους χώρους του ενώ οι επισκέπτες θα περιηγηθούν στις εκθέσεις έργων γλυπτικής του Λάζαρου Λαμέρα και Απόστολου Φανακίδη. Ειδικά για τη βραδιά αυτή το πωλητήριο του Ιδρύματος θα παρέχει έκπτωση μέχρι και 60 % σε επιλεγμένα είδη.
Το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης γιορτάζει κι αυτό τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων την Κυριακή 16 Μαΐου με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Σταθμοί στον κόσμο της Ανατολής» από τις 10 π.μ. μέχρι τις 3 μ.μ, και με αφηγήσεις, εκθέσεις και ανακαλύψεις στις αίθουσες του μουσείου. Επίσης, το πωλητήριο του μουσείου θα προσφέρει έκπτωση 50% στις εκδόσεις του Μουσείου Μπενάκη και 10%-30% σε όλα τα αντικείμενα. Την Τρίτη 18 Μαΐου από τις 10 π.μ. μέχρι τις 10 μ.μ. το μουσείο θα έχει επίσης, ελεύθερη είσοδο.
Με ξεναγήσεις στην έκθεση «Μύρτις Πρόσωπο με πρόσωπο με το παρελθόν» και στις μόνιμες εκθέσεις του μουσείου και με ελεύθερη είσοδο από τις 5 μ.μ. μέχρι τις 10 μ.μ., το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας - Κέντρο Γαία γιορτάζει την Ευρωπαϊκή Νύχτα Μουσείων στις 15 Μαΐου. Την Κυριακή 16 Μαΐου 10 π.μ. με 5 μ.μ. θα πραγματοποιούνται με ελεύθερη είσοδο επισκέψεις στα εργαστήρια του μουσείου, παρουσιάσεις οδοιπορικών στην Ασία και την Κένυα, κουκλοθέατρο, πειράματα, παιδικά εργαστήρια, ξεναγήσεις, εκθέσεις φωτογραφίας και προβολές ταινιών οικολογικού περιεχομένου.
Αλλά και τα μουσεία της Θεσσαλονίκης δεν λείπουν από τις εορταστικές δράσεις. Tο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο πλαίσιο του φετινού εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων διοργανώνει εκπαιδευτικές δράσεις με αφετηρία και έμπνευση την ανθρώπινη μορφή σε συνεργασία με πέντε ακόμα μουσεία της Θεσσαλονίκης (Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού, Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών).
Πληροφορίες: Μουσείο Ηρακλειδών, Ηρακλειδών 16, Θησείο, 210 3461981 , www.herakleidon.com. Δίκτυο Μουσείων και Πολιτιστικών Φορέων Ιστορικού Κέντρου Αθηνών www.athensmuseums.net. Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη Βασιλίσσης Σοφίας 9 & Μέρλιν 1, Αθήνα, 210-3611206, www.thf.gr. Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κολοκοτρώνη 21, Σταυρούπολη, Θεσσαλονίκη, www.greekstatemuseum.com.
(αναδημοσίευση από www.naftemporiki.gr)
Κυριακή 9 Μαΐου 2010
Μάνα (με αφορμή τη γιορτή της)
Έχει μια παιδικότητα αυτή η γιορτή. Μια τρυφεράδα που δεν την ξεθωριάζουν τα χρόνια, μυρωδιά από αγριολούλουδα, σημάδια από σοκολατένια φιλιά, κρυμμένα δωράκια στα πιο περίεργα μέρη, συνωμοσίες με το μπαμπά και την αδερφή, τσαλακωμένες ζωγραφιές και ποιηματάκια. Έγινα τριάντα αλλά ο τρόπος που εύχομαι στη μαμά κάθε χρόνο τα χρόνια πολλά δεν είμαι σίγουρη ότι έχει ενηλικιωθεί...
Έχει ένα τραγούδι ο Βασίλης... σε αγγίζει... την αναγνωρίζεις μέσα του, κι αναγνωρίζεις και σένα... Α,ρε μαμά...
Είναι κι ένα πεζό του Κοέλιο που δίνει απαντήσεις σ΄αυτό το πως γίνεται να τα κάνει όλα, κάτι που έχουμε αναρωτηθεί ξανά και ξανά.
"Και ο Θεός έπλασε τη Μάνα", ή "Όταν ο Θεός έφτιαξε τις μαμάδες", Πάολο Κοέλιο
Ο Θεός κάλεσε τον πιο αγαπημένο Του άγγελο και του παρουσίασε ένα πρότυπο μητέρας. Στον άγγελο δεν άρεσε αυτό που είδε.
- Εργαστήκατε πολύ, Κύριε, δεν ξέρετε πλέον τι κάνετε, είπε ο άγγελος. Κοιτάξτε! Φιλί ειδικό, που θεραπεύει όλες τις αρρώστιες, έξι ζευγάρια χέρια για να μαγειρεύει, να πλένει, να σιδερώνει, να φροντίζει, να ελέγχει, να καθαρίζει. Δε θα δουλέψει!
- Το πρόβλημα δεν είναι τα χέρια, αντέτεινε ο Θεός. Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που χρειάστηκε να βάλω: ένα, για να βλέπει το παιδί της πίσω από κλειστές πόρτες και να το προστατεύει από ανοιχτά παράθυρα, ένα άλλο, για να το κοιτάζει με αυστηρότητα, όταν πρέπει να του μάθει κάτι ουσιώδες και το τρίτο, για να του δείχνει διαρκώς τρυφερότητα και αγάπη, όση δουλειά κι αν έχει εκείνη!
Ο άγγελος εξέτασε το πρότυπο της μητέρας πιο προσεκτικά.
- Κι αυτό τι είναι;
- Ένας μηχανισμός αυτοθεραπείας. Δε θα έχει χρόνο να αρρωσταίνει, θα πρέπει να ασχολείται με το σύζυγό της, με τα παιδιά, με το σπίτι.
- Νομίζω ότι πρέπει να ξεκουραστείτε λίγο, Κύριε, είπε ο άγγελος. Και να επιστρέψετε στο κλασικό πρότυπο με τα δύο χέρια, τα δύο μάτια, κ.λπ.
Ο Θεός συμφώνησε με τον άγγελο. Αφού ξεκουράστηκε, μεταμόρφωσε τη μητέρα σε κανονική γυναίκα. Εξομολογήθηκε όμως στον άγγελο:
- Χρειάστηκε να της δώσω μια τόσο δυνατή θέληση, ώστε να νομίζει ότι θα έχει έξι χέρια, τρία ζευγάρια μάτια και ικανότητα αυτοθεραπείας. Αλλιώς, δε θα καταφέρει να εκπληρώσει το καθήκον της.
Ο άγγελος την εξέτασε από κοντά. Κατά τη γνώμη του, αυτή τη φορά ο Θεός είχε επιτύχει. Ξαφνικά όμως πρόσεξε ένα λάθος:
- Αδειάζει. Αναρωτιέμαι, Κύριε, μήπως βάλατε ξανά υπερβολικά πολλά πράγματα σε αυτό το πρότυπο μητέρας.
- Δεν αδειάζει. Αυτό ονομάζεται δάκρυ.
- Και σε τι χρησιμεύει;
- Για να δείχνει χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, θυμό, ενθουσιασμό.
- Κύριε, είστε μεγαλοφυΐα! αναφώνησε ο άγγελος. Ακριβώς αυτό ήταν που έλειπε, για να συμπληρωθεί το πρότυπο.
Ο Θεός πρόσθεσε με ύφος μελαγχολικό:
- Δεν το έβαλα εγώ. Όταν συναρμολόγησα όλα τα μέρη, το δάκρυ εμφανίστηκε από μόνο του.
Ο άγγελος συνεχάρη πάλι τον Παντοδύναμο κι έτσι δημιουργήθηκαν οι μητέρες.
2η εκδοχή
Όταν ο καλός Θεός δημιουργούσε τις μητέρες, βρισκόταν στην έκτη μέρα συνεχούς δουλειάς, όταν ο άγγελος εμφανίστηκε και είπε: "Παιδεύεστε πολύ με αυτό το δημιούργημα."
Και είπε ο Θεός: " Έχεις διαβάσει τις προδιαγραφές που πρέπει να έχει αυτό εδώ; Πρέπει να είναι εντελώς αδιάβροχο αλλά όχι πλαστικό, να έχει 180 μετακινούμενα μέρη που να μπορούν να αντικαθίστανται, να κινείται πάνω σε χυμένο καφέ και σε άλλα τροφικά κατάλοιπα, να έχει ποδιά που εξαφανίζεται όταν σηκώνεται, ένα φιλί που να θεραπεύει οτιδήποτε από ένα σπασμένο πόδι μέχρι μια ερωτική απογοήτευση, και να έχει έξι ζευγάρια χέρια."
Ο άγγελος κούνησε το κεφάλι του αργά και είπε: "Έξι ζευγάρια χέρια...με κανέναν τρόπο."
"Δεν είναι τα χέρια που μου δημιουργούν προβλήματα," είπε ο Θεός. "Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που πρέπει να έχουν οι μητέρες."
"Αυτά θα υπάρχουν στο στάνταρ μοντέλο;" ρώτησε ο άγγελος.
Ο Θεός έγνεψε καταφατικά. "Το ένα ζευγάρι για να βλέπει μέσα από κλειστές πόρτες όταν αυτή ρωτάει, "Τι κάνουν τα παιδιά εκεί;" όταν ήδη αυτή ξέρει. Το άλλο ζευγάρι στο πίσω μέρος του κεφαλιού της για να βλέπει όσα δεν μπορούσε αλλά πρέπει να ξέρει, και φυσικά ένα τρίτο ζευγάρι εδώ μπροστά για να μπορεί να βλέπει πότε ένα παιδί κάνει γκάφες και να λέει, "Καταλαβαίνω και σ' αγαπώ," χωρίς να χρειάζεται να βγάλει λέξη.
"Κύριε," είπε ο άγγελος αγγίζοντας ευγενικά το μανίκι του, "Ξεκουραστείτε τώρα. Αύριο είναι άλλη μέρα.".
"Δεν μπορώ," είπε ο Θεός. "Είμαι πολύ κοντά στο να δημιουργήσω κάτι που μοιάζει τόσο πολύ με μένα. Ήδη έχω κάνει μία πού θεραπεύει μόνη της τον εαυτό της όταν είναι άρρωστη, που μπορεί να ταΐσει μια οικογένεια έξη ατόμων με μια μπουκιά ψωμί και που μπορεί να βάλει ένα εννιάχρονο παιδί να σταθεί κάτω από το ντους."
Ο άγγελος περιτριγύρισε το μοντέλο της μητέρας πολύ αργά. "Είναι πολύ απαλή," αναστέναξε."
"Αλλά και πολύ σκληρή!" είπε ο Θεός με έμφαση. "Δεν μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να κάνει ή τι μπορεί να αντέξει μια μητέρα."
"Μπορεί να σκέφτεται;"
"Όχι μόνο σκέφτεται, αλλά μπορεί να λογικεύει και να συμβιβάζει," είπε ο Δημιουργός.
Τελικά ο άγγελος έσκυψε πάνω της άγγιξε με το δάχτυλο του το μάγουλό της. "Εδώ υπάρχει μια διαρροή," είπε. "Σας το είπα, προσπαθήσατε να τοποθετήσετε πάρα πολλά σ' αυτό το μοντέλο."
"Δεν είναι διαρροή," είπε ο Θεός. "Είναι ένα δάκρυ."
"Και σε τι χρησιμεύει;"
"Είναι για χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, μοναξιά και υπερηφάνεια."
"Είστε μεγαλοφυΐα," είπε ο άγγελος.
Ο Θεός κοίταξε μελαγχολικά, "Δεν το έβαλα εγώ εκεί."
Κρύο νερό που δεν μπαίνει σε ποτήρι η μάνα, λέει το ποντιακό τραγούδι. Και υπενθυμίζει του παιδιού το χρέος.
Κι ο Παλαιστίνιος ποιητής των ωραίων ψυχών ξανακουρδίζει τη ζωή με την ώρα της, για να αξίζει τα δάκρυά της...
Μάνα Μαχμούντ Νταρουίς
Μου λείπει το ψωμί της μάνας μου
Ο καφές της μάνας μου
Το άγγιγμά της
Φουσκώνουν μέσα μου οι παιδικές μου αναμνήσεις
Μέρα τη μέρα
Πρέπει να δώσω αξία στη ζωή μου
Την ώρα του θανάτου μου
Πρέπει να αξίζω τα δάκρυα της μάνας μου
Και αν έρθω πίσω κάποια μέρα
Βάλε με σα μαντήλι στα βλέφαρά σου
Τα κόκαλά μου σκέπασε με χλόη
Που την αγίασαν τα βήματά σου
Δέσε μας μαζί
Με μια μπούκλα απ' τα μαλλιά σου
Με μια κλωστή που κρέμεται από το φόρεμά σου
Μπορεί να γίνω αθάνατος
Μπορεί να γίνω Θεός
Εάν αγγίξω τα βάθη της καρδιάς σου
Αν καταφέρω και γυρίσω
Κάνε με ξύλα να ανάψεις τη φωτιά σου
Σκοινί για να απλώνεις τα ρούχα σου στην ταράτσα του σπιτιού σου
Δίχως την ευχή σου
Είμαι πολύ αδύναμος για να σταθώ
Μεγάλωσα πολύ
Δώσε μου πίσω τους χάρτες των αστεριών που είχα παιδί
Για να βρω με τα χελιδόνια
Το δρόμο πίσω
Στην άδεια σου αγκαλιά.
Είναι κι ένα ποίημα του Γκάτσου, που μελοποίησε ο Χατζηδάκης, αυτό που ο ληστής αφήνει την ευαισθησία του να ξεχειλίσει, καθώς απευθύνεται στη μάνα του. Εδώ ο Τερζής σε μια ερμηνεία που καθηλώνει.
Χρόνια πολλά μαμά!!
Χρόνια πολλά και σ΄όλες τις μανούλες του κόσμου!!
Να χαίρονται τα παιδιά τους και να τις χαίρονται κι αυτά!!
Έχει ένα τραγούδι ο Βασίλης... σε αγγίζει... την αναγνωρίζεις μέσα του, κι αναγνωρίζεις και σένα... Α,ρε μαμά...
Είναι κι ένα πεζό του Κοέλιο που δίνει απαντήσεις σ΄αυτό το πως γίνεται να τα κάνει όλα, κάτι που έχουμε αναρωτηθεί ξανά και ξανά.
"Και ο Θεός έπλασε τη Μάνα", ή "Όταν ο Θεός έφτιαξε τις μαμάδες", Πάολο Κοέλιο
Ο Θεός κάλεσε τον πιο αγαπημένο Του άγγελο και του παρουσίασε ένα πρότυπο μητέρας. Στον άγγελο δεν άρεσε αυτό που είδε.
- Εργαστήκατε πολύ, Κύριε, δεν ξέρετε πλέον τι κάνετε, είπε ο άγγελος. Κοιτάξτε! Φιλί ειδικό, που θεραπεύει όλες τις αρρώστιες, έξι ζευγάρια χέρια για να μαγειρεύει, να πλένει, να σιδερώνει, να φροντίζει, να ελέγχει, να καθαρίζει. Δε θα δουλέψει!
- Το πρόβλημα δεν είναι τα χέρια, αντέτεινε ο Θεός. Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που χρειάστηκε να βάλω: ένα, για να βλέπει το παιδί της πίσω από κλειστές πόρτες και να το προστατεύει από ανοιχτά παράθυρα, ένα άλλο, για να το κοιτάζει με αυστηρότητα, όταν πρέπει να του μάθει κάτι ουσιώδες και το τρίτο, για να του δείχνει διαρκώς τρυφερότητα και αγάπη, όση δουλειά κι αν έχει εκείνη!
Ο άγγελος εξέτασε το πρότυπο της μητέρας πιο προσεκτικά.
- Κι αυτό τι είναι;
- Ένας μηχανισμός αυτοθεραπείας. Δε θα έχει χρόνο να αρρωσταίνει, θα πρέπει να ασχολείται με το σύζυγό της, με τα παιδιά, με το σπίτι.
- Νομίζω ότι πρέπει να ξεκουραστείτε λίγο, Κύριε, είπε ο άγγελος. Και να επιστρέψετε στο κλασικό πρότυπο με τα δύο χέρια, τα δύο μάτια, κ.λπ.
Ο Θεός συμφώνησε με τον άγγελο. Αφού ξεκουράστηκε, μεταμόρφωσε τη μητέρα σε κανονική γυναίκα. Εξομολογήθηκε όμως στον άγγελο:
- Χρειάστηκε να της δώσω μια τόσο δυνατή θέληση, ώστε να νομίζει ότι θα έχει έξι χέρια, τρία ζευγάρια μάτια και ικανότητα αυτοθεραπείας. Αλλιώς, δε θα καταφέρει να εκπληρώσει το καθήκον της.
Ο άγγελος την εξέτασε από κοντά. Κατά τη γνώμη του, αυτή τη φορά ο Θεός είχε επιτύχει. Ξαφνικά όμως πρόσεξε ένα λάθος:
- Αδειάζει. Αναρωτιέμαι, Κύριε, μήπως βάλατε ξανά υπερβολικά πολλά πράγματα σε αυτό το πρότυπο μητέρας.
- Δεν αδειάζει. Αυτό ονομάζεται δάκρυ.
- Και σε τι χρησιμεύει;
- Για να δείχνει χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, θυμό, ενθουσιασμό.
- Κύριε, είστε μεγαλοφυΐα! αναφώνησε ο άγγελος. Ακριβώς αυτό ήταν που έλειπε, για να συμπληρωθεί το πρότυπο.
Ο Θεός πρόσθεσε με ύφος μελαγχολικό:
- Δεν το έβαλα εγώ. Όταν συναρμολόγησα όλα τα μέρη, το δάκρυ εμφανίστηκε από μόνο του.
Ο άγγελος συνεχάρη πάλι τον Παντοδύναμο κι έτσι δημιουργήθηκαν οι μητέρες.
2η εκδοχή
Όταν ο καλός Θεός δημιουργούσε τις μητέρες, βρισκόταν στην έκτη μέρα συνεχούς δουλειάς, όταν ο άγγελος εμφανίστηκε και είπε: "Παιδεύεστε πολύ με αυτό το δημιούργημα."
Και είπε ο Θεός: " Έχεις διαβάσει τις προδιαγραφές που πρέπει να έχει αυτό εδώ; Πρέπει να είναι εντελώς αδιάβροχο αλλά όχι πλαστικό, να έχει 180 μετακινούμενα μέρη που να μπορούν να αντικαθίστανται, να κινείται πάνω σε χυμένο καφέ και σε άλλα τροφικά κατάλοιπα, να έχει ποδιά που εξαφανίζεται όταν σηκώνεται, ένα φιλί που να θεραπεύει οτιδήποτε από ένα σπασμένο πόδι μέχρι μια ερωτική απογοήτευση, και να έχει έξι ζευγάρια χέρια."
Ο άγγελος κούνησε το κεφάλι του αργά και είπε: "Έξι ζευγάρια χέρια...με κανέναν τρόπο."
"Δεν είναι τα χέρια που μου δημιουργούν προβλήματα," είπε ο Θεός. "Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που πρέπει να έχουν οι μητέρες."
"Αυτά θα υπάρχουν στο στάνταρ μοντέλο;" ρώτησε ο άγγελος.
Ο Θεός έγνεψε καταφατικά. "Το ένα ζευγάρι για να βλέπει μέσα από κλειστές πόρτες όταν αυτή ρωτάει, "Τι κάνουν τα παιδιά εκεί;" όταν ήδη αυτή ξέρει. Το άλλο ζευγάρι στο πίσω μέρος του κεφαλιού της για να βλέπει όσα δεν μπορούσε αλλά πρέπει να ξέρει, και φυσικά ένα τρίτο ζευγάρι εδώ μπροστά για να μπορεί να βλέπει πότε ένα παιδί κάνει γκάφες και να λέει, "Καταλαβαίνω και σ' αγαπώ," χωρίς να χρειάζεται να βγάλει λέξη.
"Κύριε," είπε ο άγγελος αγγίζοντας ευγενικά το μανίκι του, "Ξεκουραστείτε τώρα. Αύριο είναι άλλη μέρα.".
"Δεν μπορώ," είπε ο Θεός. "Είμαι πολύ κοντά στο να δημιουργήσω κάτι που μοιάζει τόσο πολύ με μένα. Ήδη έχω κάνει μία πού θεραπεύει μόνη της τον εαυτό της όταν είναι άρρωστη, που μπορεί να ταΐσει μια οικογένεια έξη ατόμων με μια μπουκιά ψωμί και που μπορεί να βάλει ένα εννιάχρονο παιδί να σταθεί κάτω από το ντους."
Ο άγγελος περιτριγύρισε το μοντέλο της μητέρας πολύ αργά. "Είναι πολύ απαλή," αναστέναξε."
"Αλλά και πολύ σκληρή!" είπε ο Θεός με έμφαση. "Δεν μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να κάνει ή τι μπορεί να αντέξει μια μητέρα."
"Μπορεί να σκέφτεται;"
"Όχι μόνο σκέφτεται, αλλά μπορεί να λογικεύει και να συμβιβάζει," είπε ο Δημιουργός.
Τελικά ο άγγελος έσκυψε πάνω της άγγιξε με το δάχτυλο του το μάγουλό της. "Εδώ υπάρχει μια διαρροή," είπε. "Σας το είπα, προσπαθήσατε να τοποθετήσετε πάρα πολλά σ' αυτό το μοντέλο."
"Δεν είναι διαρροή," είπε ο Θεός. "Είναι ένα δάκρυ."
"Και σε τι χρησιμεύει;"
"Είναι για χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, μοναξιά και υπερηφάνεια."
"Είστε μεγαλοφυΐα," είπε ο άγγελος.
Ο Θεός κοίταξε μελαγχολικά, "Δεν το έβαλα εγώ εκεί."
Κρύο νερό που δεν μπαίνει σε ποτήρι η μάνα, λέει το ποντιακό τραγούδι. Και υπενθυμίζει του παιδιού το χρέος.
Κι ο Παλαιστίνιος ποιητής των ωραίων ψυχών ξανακουρδίζει τη ζωή με την ώρα της, για να αξίζει τα δάκρυά της...
Μάνα Μαχμούντ Νταρουίς
Μου λείπει το ψωμί της μάνας μου
Ο καφές της μάνας μου
Το άγγιγμά της
Φουσκώνουν μέσα μου οι παιδικές μου αναμνήσεις
Μέρα τη μέρα
Πρέπει να δώσω αξία στη ζωή μου
Την ώρα του θανάτου μου
Πρέπει να αξίζω τα δάκρυα της μάνας μου
Και αν έρθω πίσω κάποια μέρα
Βάλε με σα μαντήλι στα βλέφαρά σου
Τα κόκαλά μου σκέπασε με χλόη
Που την αγίασαν τα βήματά σου
Δέσε μας μαζί
Με μια μπούκλα απ' τα μαλλιά σου
Με μια κλωστή που κρέμεται από το φόρεμά σου
Μπορεί να γίνω αθάνατος
Μπορεί να γίνω Θεός
Εάν αγγίξω τα βάθη της καρδιάς σου
Αν καταφέρω και γυρίσω
Κάνε με ξύλα να ανάψεις τη φωτιά σου
Σκοινί για να απλώνεις τα ρούχα σου στην ταράτσα του σπιτιού σου
Δίχως την ευχή σου
Είμαι πολύ αδύναμος για να σταθώ
Μεγάλωσα πολύ
Δώσε μου πίσω τους χάρτες των αστεριών που είχα παιδί
Για να βρω με τα χελιδόνια
Το δρόμο πίσω
Στην άδεια σου αγκαλιά.
Είναι κι ένα ποίημα του Γκάτσου, που μελοποίησε ο Χατζηδάκης, αυτό που ο ληστής αφήνει την ευαισθησία του να ξεχειλίσει, καθώς απευθύνεται στη μάνα του. Εδώ ο Τερζής σε μια ερμηνεία που καθηλώνει.
Χρόνια πολλά μαμά!!
Χρόνια πολλά και σ΄όλες τις μανούλες του κόσμου!!
Να χαίρονται τα παιδιά τους και να τις χαίρονται κι αυτά!!
Πέμπτη 6 Μαΐου 2010
Γεώργιος Σουρής (1853 - 1919) Επίκαιρος όσο ποτέ...
Ἀνθολογία τῆς Οἰκονομίας
Ποιὸς εἶδε κράτος λιγοστὸ
σ᾿ ὅλη τὴ γῆ μοναδικό,
ἑκατὸ νὰ ἐξοδεύῃ
καὶ πενήντα νὰ μαζεύῃ;
Νὰ τρέφῃ ὅλους τους ἀργούς,
νἄχῃ ἑπτὰ Πρωθυπουργούς,
ταμεῖο δίχως χρήματα
καὶ δόξης τόσα μνήματα;
Νἄχῃ κλητῆρες γιὰ φρουρὰ
καὶ νὰ σὲ κλέβουν φανερά,
κι ἐνῷ αὐτοὶ σὲ κλέβουνε
τὸν κλέφτη νὰ γυρεύουνε;
* * *
Κλέφτες φτωχοὶ καὶ ἄρχοντες μὲ ἅμαξες καὶ ἄτια,
κλέφτες χωρὶς μία πῆχυ γῆ καὶ κλέφτες μὲ παλάτια,
ὁ ἕνας κλέβει ὄρνιθες καὶ σκάφες γιὰ ψωμὶ
ὁ ἄλλος τὸ ἔθνος σύσσωμο γιὰ πλούτη καὶ τιμή.
* * *
Ὅλα σ᾿ αὐτὴ τὴ γῆ μασκαρευτῆκαν
ὀνείρατα, ἐλπίδες καὶ σκοποί,
οἱ μοῦρες μας μουτσοῦνες ἐγινῆκαν
δὲν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
* * *
Ὁ Ἕλληνας δυὸ δίκαια ἀσκεῖ πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε καὶ οὐρεῖν εἰς ὅποιο θέλει μέρος.
* * *
Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.
* * *
Γι᾿ αὐτὸ τὸ κράτος, ποὺ τιμᾶ τὰ ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτὶρ στὰ χρόνια τὰ παλιά, σικτὶρ καὶ στὰ καινούργια!
* * *
Καὶ τῶν σοφῶν οἱ λόγοι θαρρῶ πὼς εἶναι ψώρα,
πιστὸς εἰς ὅ,τι λέγει κανένας δὲν ἐφάνη...
αὐτὸς ὁ πλάνος κόσμος καὶ πάντοτε καὶ τώρα,
δὲν κάνει ὅ,τι λέγει, δὲν λέγει ὅ,τι κάνει.
* * *
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαῖο,
ὕφος τοῦ γόη, ψευτομοιραῖο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθὶ ἀντίληψη, μυαλὸ ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι ὅλα τὰ ξέρει.
Κι ἀπὸ προσπάππου κι ἀπὸ παπποῦ
συγχρόνως μποῦφος καὶ ἀλεποῦ.
* * *
Καὶ ψωμοτύρι καὶ γιὰ καφὲ
τὸ «δὲ βαρυέσαι» κι «ὢχ ἀδερφέ».
Ὡσὰν πολίτης, σκυφτὸς ραγιᾶς
σὰν πιάσει πόστο: δερβεναγᾶς.
Θέλει ἀκόμα -κι αὐτὸ εἶναι ὡραῖο-
νὰ παριστάνει τὸν εὐρωπαῖο.
Στὰ δυὸ φορώντας τὰ πόδια πού ῾χει
στό ῾να λουστρίνι, στ᾿ ἄλλο τσαρούχι.
* * *
Δυστυχία σου Ἑλλάς, μὲ τὰ τέκνα ποὺ γεννᾶς.
Ὦ Ελλάς, ἡρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;
* * *
Ποιὸς εἶδε κράτος λιγοστὸ
σ᾿ ὅλη τὴ γῆ μοναδικό,
ἑκατὸ νὰ ἐξοδεύῃ
καὶ πενήντα νὰ μαζεύῃ;
Νὰ τρέφῃ ὅλους τους ἀργούς,
νἄχῃ ἑπτὰ Πρωθυπουργούς,
ταμεῖο δίχως χρήματα
καὶ δόξης τόσα μνήματα;
Νἄχῃ κλητῆρες γιὰ φρουρὰ
καὶ νὰ σὲ κλέβουν φανερά,
κι ἐνῷ αὐτοὶ σὲ κλέβουνε
τὸν κλέφτη νὰ γυρεύουνε;
* * *
Κλέφτες φτωχοὶ καὶ ἄρχοντες μὲ ἅμαξες καὶ ἄτια,
κλέφτες χωρὶς μία πῆχυ γῆ καὶ κλέφτες μὲ παλάτια,
ὁ ἕνας κλέβει ὄρνιθες καὶ σκάφες γιὰ ψωμὶ
ὁ ἄλλος τὸ ἔθνος σύσσωμο γιὰ πλούτη καὶ τιμή.
* * *
Ὅλα σ᾿ αὐτὴ τὴ γῆ μασκαρευτῆκαν
ὀνείρατα, ἐλπίδες καὶ σκοποί,
οἱ μοῦρες μας μουτσοῦνες ἐγινῆκαν
δὲν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
* * *
Ὁ Ἕλληνας δυὸ δίκαια ἀσκεῖ πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε καὶ οὐρεῖν εἰς ὅποιο θέλει μέρος.
* * *
Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.
* * *
Γι᾿ αὐτὸ τὸ κράτος, ποὺ τιμᾶ τὰ ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτὶρ στὰ χρόνια τὰ παλιά, σικτὶρ καὶ στὰ καινούργια!
* * *
Καὶ τῶν σοφῶν οἱ λόγοι θαρρῶ πὼς εἶναι ψώρα,
πιστὸς εἰς ὅ,τι λέγει κανένας δὲν ἐφάνη...
αὐτὸς ὁ πλάνος κόσμος καὶ πάντοτε καὶ τώρα,
δὲν κάνει ὅ,τι λέγει, δὲν λέγει ὅ,τι κάνει.
* * *
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαῖο,
ὕφος τοῦ γόη, ψευτομοιραῖο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθὶ ἀντίληψη, μυαλὸ ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι ὅλα τὰ ξέρει.
Κι ἀπὸ προσπάππου κι ἀπὸ παπποῦ
συγχρόνως μποῦφος καὶ ἀλεποῦ.
* * *
Καὶ ψωμοτύρι καὶ γιὰ καφὲ
τὸ «δὲ βαρυέσαι» κι «ὢχ ἀδερφέ».
Ὡσὰν πολίτης, σκυφτὸς ραγιᾶς
σὰν πιάσει πόστο: δερβεναγᾶς.
Θέλει ἀκόμα -κι αὐτὸ εἶναι ὡραῖο-
νὰ παριστάνει τὸν εὐρωπαῖο.
Στὰ δυὸ φορώντας τὰ πόδια πού ῾χει
στό ῾να λουστρίνι, στ᾿ ἄλλο τσαρούχι.
* * *
Δυστυχία σου Ἑλλάς, μὲ τὰ τέκνα ποὺ γεννᾶς.
Ὦ Ελλάς, ἡρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;
* * *
Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
...
Πάει πολύς καιρός από την τελευταία ανάρτηση... Η καθημερινότητα και όλα όσα συνέβαιναν σ΄αυτή μου κλέβανε χρόνο, ενέργεια και όρεξη. Τα πράγματα όμως ξαναβρίσκουν το ρυθμό τους και είμαι πάλι εδώ. Χωρίς πολλά λόγια σήμερα, μόνο με τους στίχους από ¨τον αγέρα στους δρόμους¨...
Πάγωνε στους δρόμους ο αγέρας
σαν χαρταετός μοιάζει η ψυχή
κι έχεις τα δυο μάτια βουρκωμένα
σαν προάστια μέσα στην βροχή
Νύχτωσε νωρίς στην οικουμένη
ψάχνω, σε φωνάζω, δεν μ’ ακούς
βλέπω τα ηφαίστεια στους δρόμους
με φωτιές να καίν' τους ζωντανούς
Φεύγω πικραμένη και σ' αφήνω
ακυβέρνητη στη θάλασσα σανίδα
δεν μπορώ το αίμα μου να δίνω
σε μιαν άρρωστη συνέχεια πατρίδα
Πάγωνε στους δρόμους ο αγέρας
σαν χαρταετός μοιάζει η ψυχή
κι έχεις τα δυο μάτια βουρκωμένα
σαν προάστια μέσα στην βροχή
Νύχτωσε νωρίς στην οικουμένη
ψάχνω, σε φωνάζω, δεν μ’ ακούς
βλέπω τα ηφαίστεια στους δρόμους
με φωτιές να καίν' τους ζωντανούς
Φεύγω πικραμένη και σ' αφήνω
ακυβέρνητη στη θάλασσα σανίδα
δεν μπορώ το αίμα μου να δίνω
σε μιαν άρρωστη συνέχεια πατρίδα
Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009
Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009
φωτο-γραφι-ζοντας blog magazine: Η φωτογραφια σαν εργαλειο αφυπνισης και οχι μονο...
Τετάρτη, 7 Οκτώβριος 2009
Η λειτουργια της φωτογραφιας...
Παγκόσμια Ημέρα Παρηγορητικής Φροντίδας
10 Οκτωβρίου 2009
Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, συμμετέχοντας στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παρηγορητικής Φροντίδας (10 Οκτωβρίου), παρουσιάζει, σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Παρηγορητικής και Συμπτωματικής Φροντίδας Καρκινοπαθών και μη Ασθενών – ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α., φωτογραφικό αφιέρωμα της φωτογράφου Χριστίνας Βάζου, με θέμα την Ανακουφιστική και Παρηγορητική Φροντίδα καρκινοπαθών και μη ασθενών. Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί από την Πέμπτη 8 έως την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2009, σε οθόνη στο Χώρο Νέων Μέσων του ΕΜΣΤ.
Στο φωτογραφικό αφιέρωμα παρουσιάζεται η εργασία της Χριστίνας Βάζου, που πραγματοποιήθηκε από τον Οκτώβριο έως τον Ιούνιο του 2008, σε συνεργασία με το Ιατρείο Θεραπείας Πόνου του Αρεταίειου Νοσοκομείου και την ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. Περιλαμβάνει ενενήντα φωτογραφίες στις οποίες παρουσιάζεται η πορεία οκτώ ανθρώπων που απευθύνθηκαν στο Ιατρείο Θεραπείας Πόνου του Αρεταίειου Νοσοκομείου. Οι φωτογραφίες συνοδεύονται από αποσπάσματα συνεντεύξεων των ασθενών. Στόχος του φωτογραφικού project της Χρ, Βάζου είναι η ανάδειξη του δικαιώματος πρόσβασης στην Ανακουφιστική και Παρηγορητική Φροντίδα, η παρουσίαση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων της και η σκιαγράφηση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς.
Επίσης, την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου στις 18:00 η Πρόεδρος της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. κα Αθηνά Βαδαλούκα, Αναπλ. Καθηγήτρια Αναισθησιολογίας, Θεραπείας Πόνου και Παρηγορητικής Φροντίδας Πανεπιστημίου Αθηνών, πλαισιωμένη από συνεργάτες της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. θα μιλήσει για το φετινό σύνθημα της Παγκόσμιας Ημέρας Παρηγορητικής Φροντίδας, «Σπάσε τη σιωπή σου».
Η Χριστίνα Βάζου σπούδασε φωτογραφία τη Σχολή Φωτογραφίας, Βίντεο και Ήχου FOCUS (1991-94) και ψηφιακή φωτογραφία και επεξεργασία εικόνας στη Σχολή Qwerty Studios (2007). Στις ατομικές και ομαδικές εκθέσεις που έχει πραγματοποιήσει στην Ελλάδα και το εξωτερικό έχει παρουσιάσει τη δουλεία της με θέματα, όπως Εικόνες από τη Γεωργία, Έλληνες της Αιθιοπίας, Έλληνες της Διασποράς, Η πορεία της Ζωής, Εικόνες από το Ψυχιατρείο, κ.ά. Η έκθεσή της με τίτλο Εννέα μήνες - Αυτοσχεδιασμοί τιμήθηκε με έπαινο στο πλαίσιο της “Φωτοσυγκυρίας”, Θεσσαλονίκη 2000. Το 1997 εκδόθηκε το λεύκωμα Έλληνες της Διασποράς, από την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης - Θεσσαλονίκη 1997 και το 2004 το λεύκωμα Η πορεία και η Ζωή, από το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Τρίπολης. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Η Ελληνική Εταιρεία Παρηγορητικής και Συμπτωματικής Φροντίδας Καρκινοπαθών και μη Ασθενών – ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1997. Τα ιδρυτικά της μέλη ήταν 101, ενώ σήμερα αριθμεί περισσότερα από 350, στα οποία συμπεριλαμβάνονται γιατροί, απόφοιτοι Ιατρικών Σχολών, λειτουργοί υγείας, κοινωνικοί λειτουργοί, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, καθώς και νομικά πρόσωπα ή οργανισμοί, ιατρικού κυρίως χαρακτήρα, που έχουν ή επιδιώκουν παρόμοιους στόχους. Κύριος σκοπός της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών που πάσχουν από χρόνιο καλοήθη ή καρκινικό πόνο, AIDS, νευρολογικά νοσήματα (κατά πλάκας σκλήρυνση, εγκεφαλικά επεισόδια), καρδιακή και νεφρική ανεπάρκεια. Στόχος επίσης είναι η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των υπερηλίκων ασθενών, προάγοντας την παρηγορητική και συμπτωματική τους φροντίδα. Για την επίτευξη των στόχων της, η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. συνεργάζεται με πολλές ελληνικές και διεθνείς επιστημονικές εταιρείες και διοργανώνει συνέδρια, ημερίδες, ενημερωτικές καμπάνιες κ.ά. Από το 2005 διοργανώνει στην Ελλάδα την Παγκόσμια Ημέρα Παρηγορητικής Φροντίδας σε συνεργασία με τους αντίστοιχους διεθνείς φορείς. Ο εορτασμός περιλαμβάνει πάντα επιστημονικά συνέδρια και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, μουσικές ή εικαστικές, όπως την έκθεση φωτογραφίας της Χριστίνας Βάζου (2005), τη συναυλία του μουσικοσυνθέτη Νότη Μαυρουδή στο Ωδείο «Φίλιππος Νάκας» (2006), τη συναυλία της Σαββίνας Γιαννάτου στα Γιάννενα (2007), τη συναυλία της Λίας Βίσση στη Λευκωσία (2008)κ.ά.
Διεύθυνση: Κτίριο Ωδείου Αθηνών, Βασ. Γεωργίου Β’ 17 -19 & Ρηγίλλης, Αθήνα (είσοδος επί της οδού Ρηγίλλης)
Ώρες λειτουργίας
Τρίτη έως Κυριακή: 11.00 – 19.00 Πέμπτη: 11.00 – 22.00
Επικοινωνία
Τηλέφωνα: 210 92.42.111 – 3, Fax: 210 92.45.200
protocol@emst.gr, pressoffice@emst.gr
www.emst.gr
http://fixit-emst.blogspot.com/
Αναδημοσίευση από το
φωτο-γραφι-ζοντας blog magazine
Η λειτουργια της φωτογραφιας...
Παγκόσμια Ημέρα Παρηγορητικής Φροντίδας
10 Οκτωβρίου 2009
Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, συμμετέχοντας στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παρηγορητικής Φροντίδας (10 Οκτωβρίου), παρουσιάζει, σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Παρηγορητικής και Συμπτωματικής Φροντίδας Καρκινοπαθών και μη Ασθενών – ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α., φωτογραφικό αφιέρωμα της φωτογράφου Χριστίνας Βάζου, με θέμα την Ανακουφιστική και Παρηγορητική Φροντίδα καρκινοπαθών και μη ασθενών. Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί από την Πέμπτη 8 έως την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2009, σε οθόνη στο Χώρο Νέων Μέσων του ΕΜΣΤ.
Στο φωτογραφικό αφιέρωμα παρουσιάζεται η εργασία της Χριστίνας Βάζου, που πραγματοποιήθηκε από τον Οκτώβριο έως τον Ιούνιο του 2008, σε συνεργασία με το Ιατρείο Θεραπείας Πόνου του Αρεταίειου Νοσοκομείου και την ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. Περιλαμβάνει ενενήντα φωτογραφίες στις οποίες παρουσιάζεται η πορεία οκτώ ανθρώπων που απευθύνθηκαν στο Ιατρείο Θεραπείας Πόνου του Αρεταίειου Νοσοκομείου. Οι φωτογραφίες συνοδεύονται από αποσπάσματα συνεντεύξεων των ασθενών. Στόχος του φωτογραφικού project της Χρ, Βάζου είναι η ανάδειξη του δικαιώματος πρόσβασης στην Ανακουφιστική και Παρηγορητική Φροντίδα, η παρουσίαση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων της και η σκιαγράφηση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς.
Επίσης, την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου στις 18:00 η Πρόεδρος της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. κα Αθηνά Βαδαλούκα, Αναπλ. Καθηγήτρια Αναισθησιολογίας, Θεραπείας Πόνου και Παρηγορητικής Φροντίδας Πανεπιστημίου Αθηνών, πλαισιωμένη από συνεργάτες της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. θα μιλήσει για το φετινό σύνθημα της Παγκόσμιας Ημέρας Παρηγορητικής Φροντίδας, «Σπάσε τη σιωπή σου».
Η Χριστίνα Βάζου σπούδασε φωτογραφία τη Σχολή Φωτογραφίας, Βίντεο και Ήχου FOCUS (1991-94) και ψηφιακή φωτογραφία και επεξεργασία εικόνας στη Σχολή Qwerty Studios (2007). Στις ατομικές και ομαδικές εκθέσεις που έχει πραγματοποιήσει στην Ελλάδα και το εξωτερικό έχει παρουσιάσει τη δουλεία της με θέματα, όπως Εικόνες από τη Γεωργία, Έλληνες της Αιθιοπίας, Έλληνες της Διασποράς, Η πορεία της Ζωής, Εικόνες από το Ψυχιατρείο, κ.ά. Η έκθεσή της με τίτλο Εννέα μήνες - Αυτοσχεδιασμοί τιμήθηκε με έπαινο στο πλαίσιο της “Φωτοσυγκυρίας”, Θεσσαλονίκη 2000. Το 1997 εκδόθηκε το λεύκωμα Έλληνες της Διασποράς, από την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης - Θεσσαλονίκη 1997 και το 2004 το λεύκωμα Η πορεία και η Ζωή, από το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Τρίπολης. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Η Ελληνική Εταιρεία Παρηγορητικής και Συμπτωματικής Φροντίδας Καρκινοπαθών και μη Ασθενών – ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1997. Τα ιδρυτικά της μέλη ήταν 101, ενώ σήμερα αριθμεί περισσότερα από 350, στα οποία συμπεριλαμβάνονται γιατροί, απόφοιτοι Ιατρικών Σχολών, λειτουργοί υγείας, κοινωνικοί λειτουργοί, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, καθώς και νομικά πρόσωπα ή οργανισμοί, ιατρικού κυρίως χαρακτήρα, που έχουν ή επιδιώκουν παρόμοιους στόχους. Κύριος σκοπός της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών που πάσχουν από χρόνιο καλοήθη ή καρκινικό πόνο, AIDS, νευρολογικά νοσήματα (κατά πλάκας σκλήρυνση, εγκεφαλικά επεισόδια), καρδιακή και νεφρική ανεπάρκεια. Στόχος επίσης είναι η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των υπερηλίκων ασθενών, προάγοντας την παρηγορητική και συμπτωματική τους φροντίδα. Για την επίτευξη των στόχων της, η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. συνεργάζεται με πολλές ελληνικές και διεθνείς επιστημονικές εταιρείες και διοργανώνει συνέδρια, ημερίδες, ενημερωτικές καμπάνιες κ.ά. Από το 2005 διοργανώνει στην Ελλάδα την Παγκόσμια Ημέρα Παρηγορητικής Φροντίδας σε συνεργασία με τους αντίστοιχους διεθνείς φορείς. Ο εορτασμός περιλαμβάνει πάντα επιστημονικά συνέδρια και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, μουσικές ή εικαστικές, όπως την έκθεση φωτογραφίας της Χριστίνας Βάζου (2005), τη συναυλία του μουσικοσυνθέτη Νότη Μαυρουδή στο Ωδείο «Φίλιππος Νάκας» (2006), τη συναυλία της Σαββίνας Γιαννάτου στα Γιάννενα (2007), τη συναυλία της Λίας Βίσση στη Λευκωσία (2008)κ.ά.
Διεύθυνση: Κτίριο Ωδείου Αθηνών, Βασ. Γεωργίου Β’ 17 -19 & Ρηγίλλης, Αθήνα (είσοδος επί της οδού Ρηγίλλης)
Ώρες λειτουργίας
Τρίτη έως Κυριακή: 11.00 – 19.00 Πέμπτη: 11.00 – 22.00
Επικοινωνία
Τηλέφωνα: 210 92.42.111 – 3, Fax: 210 92.45.200
protocol@emst.gr, pressoffice@emst.gr
www.emst.gr
http://fixit-emst.blogspot.com/
Αναδημοσίευση από το
φωτο-γραφι-ζοντας blog magazine
Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2009
Εκλογές και νες καφέ με γάλα...
Στρίβω το δεύτερο στενό αριστερά
μα οι αφίσσες δε μου λένε καλημέρα
εδώ και κεί κάποια αδέσποτα παιδιά
να δώ ρε φίλε τί θα λές από Δευτέρα...
ΥΓ: Λες και μέσα μας τ'αντίθετα τραβάν, να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν...
μα οι αφίσσες δε μου λένε καλημέρα
εδώ και κεί κάποια αδέσποτα παιδιά
να δώ ρε φίλε τί θα λές από Δευτέρα...
ΥΓ: Λες και μέσα μας τ'αντίθετα τραβάν, να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν...
Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009
Ανεκδοτακι!!!
Ένας τύπος οδηγεί στην Εθνική οδό. Ξαφνικά μένει από βλάβη. Σκέπτεται ότι δεν έχει οδική βοήθεια και αποφασίζει να κάνει οτοστόπ για να πάει στην πιο κοντινή πόλη να βρει συνεργείο κλπ.
Σταματάει ένα φορτηγό εξηγεί στον οδηγό τι θέλει και αυτός προθυμοποιείται να τον πάει. Στην διαδρομή μετά από πολλές συζητήσεις ο οδηγός τον ρωτάει τι ψηφίζει κι αυτός με καμάρι του απαντά:
- "Ν.Δ.!"
Φρενάρει ο άλλος απότομα και του λέει:
- "Κατέβα γρήγορα από το αυτοκίνητό μου ρε μαλ...α!"
Τι να κάνει ο τύπος, κατεβαίνει και ξανά πάλι οτοστόπ. Σταματάει ένα αυτοκίνητο, εξηγεί στον οδηγό την πορεία του κι αυτός προθυμοποιείται να τον πάει στην πόλη. Στην διαδρομή μετά από πολλές συζητήσεις ο οδηγός τον ρωτάει τι ψηφίζει. Αυτός με καμάρι του απαντά Ν.Δ., φρενάρει πάλι απότομα ο οδηγός και του λέει:
- "Κατέβα γρήγορα από το αυτοκίνητό μου ρε ηλίθιε!!!"
Απορημένος ο τύπος τι να κάνει, κατεβαίνει και ξανά πάλι οτοστόπ.
Σταματάει ένα αυτοκίνητο με μια γκομενάρα, της εξηγεί τι θέλει κι αυτή προθυμοποιείται να τον πάει στην πόλη. Στην διαδρομή μετά από πολλές συζητήσεις, η γκομενάρα τον ρωτάει τι ψηφίζει, αυτός σκέπτεται και της απαντά:
- "ΠΑΣΟΚ!"
- "Μπράβο!!", του απαντά αυτή χαρούμενη, :και εγώ ΠΑΣΟΚ ψηφίζω!" και συνεχίζουν τη συζήτηση και την πορεία τους χαρούμενοι.
Μετά από τις συζητήσεις αρχίζουν τα χαμουρέματα. Σταματούν ξαναμμένοι στο πρώτο ξενοδοχείο, πηγαίνουν σε δωμάτιο... κλπ.
Σε κάποια στιγμή λέει η γκομενάρα στον τύπο:
- "Ξέρεις εμένα όταν το κάνω μου αρέσει να τρώω και καμία σφαλιάρα..."
Τι να κάνει ο τύπος, μέσα σε όλα αρχίζει και ρίχνει και καμιά φάπα. Καθώς απέναντι από το κρεβάτι ήταν ο καθρέπτης, κοιτάζει ο τύπος, βλέπει τι κάνει, σηκώνει τα χέρια ψηλά και λέει:
- "ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΡΕ ΣΥ, ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΓΑΜ...Ω ΚΑΙ ΔΕΡΝΩ!"
Σταματάει ένα φορτηγό εξηγεί στον οδηγό τι θέλει και αυτός προθυμοποιείται να τον πάει. Στην διαδρομή μετά από πολλές συζητήσεις ο οδηγός τον ρωτάει τι ψηφίζει κι αυτός με καμάρι του απαντά:
- "Ν.Δ.!"
Φρενάρει ο άλλος απότομα και του λέει:
- "Κατέβα γρήγορα από το αυτοκίνητό μου ρε μαλ...α!"
Τι να κάνει ο τύπος, κατεβαίνει και ξανά πάλι οτοστόπ. Σταματάει ένα αυτοκίνητο, εξηγεί στον οδηγό την πορεία του κι αυτός προθυμοποιείται να τον πάει στην πόλη. Στην διαδρομή μετά από πολλές συζητήσεις ο οδηγός τον ρωτάει τι ψηφίζει. Αυτός με καμάρι του απαντά Ν.Δ., φρενάρει πάλι απότομα ο οδηγός και του λέει:
- "Κατέβα γρήγορα από το αυτοκίνητό μου ρε ηλίθιε!!!"
Απορημένος ο τύπος τι να κάνει, κατεβαίνει και ξανά πάλι οτοστόπ.
Σταματάει ένα αυτοκίνητο με μια γκομενάρα, της εξηγεί τι θέλει κι αυτή προθυμοποιείται να τον πάει στην πόλη. Στην διαδρομή μετά από πολλές συζητήσεις, η γκομενάρα τον ρωτάει τι ψηφίζει, αυτός σκέπτεται και της απαντά:
- "ΠΑΣΟΚ!"
- "Μπράβο!!", του απαντά αυτή χαρούμενη, :και εγώ ΠΑΣΟΚ ψηφίζω!" και συνεχίζουν τη συζήτηση και την πορεία τους χαρούμενοι.
Μετά από τις συζητήσεις αρχίζουν τα χαμουρέματα. Σταματούν ξαναμμένοι στο πρώτο ξενοδοχείο, πηγαίνουν σε δωμάτιο... κλπ.
Σε κάποια στιγμή λέει η γκομενάρα στον τύπο:
- "Ξέρεις εμένα όταν το κάνω μου αρέσει να τρώω και καμία σφαλιάρα..."
Τι να κάνει ο τύπος, μέσα σε όλα αρχίζει και ρίχνει και καμιά φάπα. Καθώς απέναντι από το κρεβάτι ήταν ο καθρέπτης, κοιτάζει ο τύπος, βλέπει τι κάνει, σηκώνει τα χέρια ψηλά και λέει:
- "ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΡΕ ΣΥ, ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΓΑΜ...Ω ΚΑΙ ΔΕΡΝΩ!"
Glass harp Badinerie J. S. Bach BWV 1067
Όταν είσαι καλός μουσικός, μπορείς να φτιάξεις μουσική οπουδήποτε…
Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2009
Τρίτη ηλικία κι εμείς, ή τί είναι αυτό; ή λίγη συντροφιά και μια κουβέντα...
Καλημέρα και καλό μήνα!
Πρώτη του Οκτώβρη σήμερα και το ημερολόγιο, κάτω από τις παγκόσμιες ημέρες λέει: "Παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας".
Η σχέση μου με τις παγκόσμιες ημέρες είναι κάπως παράξενη, ποτέ δεν τις παραδέχομαι, εννοώ ότι δεν θεωρώ ότι προσφέρουν και πολλά, ευκαιρία για πανηγυράκια και λόγους ξύλινους τις βρίσκω αλλά παρόλα αυτά γίνονται η αφορμή για σκέψεις και αναζητήσεις, μέσα ή έξω από μένα.
Έψαξα τις ανακοινώσεις από χείλη επίσημα και αρμόδια για σήμερα, αλλά τι τα θες, σε τρεις μέρες έχουμε εκλογές, με τους γέρους θα ασχολούμαστε... (έλα βρε, μην είσαι τόσο αυστηρή, και βέβαια θα ασχολούμαστε με όσους από αυτούς μπορούν ακόμη να κάνουν το δρομολόγιο μέχρι την κάλπη, με διπλωμένο στη μέσα μεριά του σακακιού το σταυρωμένο ψηφοδέλτιο...)
Βρήκα μερικά στοιχεία, που εκθειάζουν τη δράση των σχετικών υπηρεσιών σε ότι αφορά προσπάθειες και παροχές. Δεν αμφισβητώ την αλήθεια τους, ελπίζω να είναι έτσι. Ξέρω όμως πως από πλευράς πολιτείας και υπηρεσιών έχουμε μεγάλο δρόμο να διανύσουμε. Ξέρω όμως επίσης ότι την ουσιαστική διαφορά στην καθημερινότητα των ηλικιωμένων ανθρώπων μπορούμε και χρειάζεται να την κάνουμε όλοι εμείς, εμείς που μας χωρίζουν ακόμη λιγότερα ή περισσότερα χρόνια από την τρίτη ηλικία.
Σίγουρα στο περιβάλλον μας βρίσκονται άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας. Μπορεί να είναι ο παππούς και η γιαγιά, ο πατέρας και η μητέρα, ένας θείος, ένας γείτονας, η κυρία με το πι που συναντάμε στην εκκλησία ή ο μπάρμπας Σταμάτης που έχουμε καιρό να δούμε στην πλατεία. Άνθρωποι που παρά τα προβλήματά τους αγωνίζονται να κερδίσουν την καθημερινότητα, άνθρωποι που είναι ακόμα αναγκαστικά μαχητές της ζωής και άλλοι που είναι αναγκαστικά απόμαχοι. Σε κάθε περίπτωση πάντως, άνθρωποι που κοπίασαν και τώρα θα ΄πρεπε να απολαμβάνουν... Δεν είναι πάντα έτσι όμως...
Και πέρα από τα καθαρά πρακτικά ζητήματα που φυσικά είναι πολύ σημαντικά και πρωτεύουσας σημασίας, εξίσου σημαντικά είναι και άλλα, αυτά της καθημερινής επαφής, της επικοινωνίας, του χαδιού και του αγγίγματος... Αυτά που δείχνουν αγάπη και ευγνωμοσύνη, μια κουβέντα, λίγη παρέα, μια βόλτα. Και προπάντων με υπομονή και αγάπη ανεξάντλητη, όπως έτσι γινόταν όταν οι ανήμποροι και εξαρτημένοι ήταν οι σημερινοί δυνατοί και οι δυνατοί του παρελθόντος οι γέροντες του σήμερα.
Πρώτη του Οκτώβρη σήμερα και το ημερολόγιο, κάτω από τις παγκόσμιες ημέρες λέει: "Παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας".
Η σχέση μου με τις παγκόσμιες ημέρες είναι κάπως παράξενη, ποτέ δεν τις παραδέχομαι, εννοώ ότι δεν θεωρώ ότι προσφέρουν και πολλά, ευκαιρία για πανηγυράκια και λόγους ξύλινους τις βρίσκω αλλά παρόλα αυτά γίνονται η αφορμή για σκέψεις και αναζητήσεις, μέσα ή έξω από μένα.
Έψαξα τις ανακοινώσεις από χείλη επίσημα και αρμόδια για σήμερα, αλλά τι τα θες, σε τρεις μέρες έχουμε εκλογές, με τους γέρους θα ασχολούμαστε... (έλα βρε, μην είσαι τόσο αυστηρή, και βέβαια θα ασχολούμαστε με όσους από αυτούς μπορούν ακόμη να κάνουν το δρομολόγιο μέχρι την κάλπη, με διπλωμένο στη μέσα μεριά του σακακιού το σταυρωμένο ψηφοδέλτιο...)
Βρήκα μερικά στοιχεία, που εκθειάζουν τη δράση των σχετικών υπηρεσιών σε ότι αφορά προσπάθειες και παροχές. Δεν αμφισβητώ την αλήθεια τους, ελπίζω να είναι έτσι. Ξέρω όμως πως από πλευράς πολιτείας και υπηρεσιών έχουμε μεγάλο δρόμο να διανύσουμε. Ξέρω όμως επίσης ότι την ουσιαστική διαφορά στην καθημερινότητα των ηλικιωμένων ανθρώπων μπορούμε και χρειάζεται να την κάνουμε όλοι εμείς, εμείς που μας χωρίζουν ακόμη λιγότερα ή περισσότερα χρόνια από την τρίτη ηλικία.
Σίγουρα στο περιβάλλον μας βρίσκονται άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας. Μπορεί να είναι ο παππούς και η γιαγιά, ο πατέρας και η μητέρα, ένας θείος, ένας γείτονας, η κυρία με το πι που συναντάμε στην εκκλησία ή ο μπάρμπας Σταμάτης που έχουμε καιρό να δούμε στην πλατεία. Άνθρωποι που παρά τα προβλήματά τους αγωνίζονται να κερδίσουν την καθημερινότητα, άνθρωποι που είναι ακόμα αναγκαστικά μαχητές της ζωής και άλλοι που είναι αναγκαστικά απόμαχοι. Σε κάθε περίπτωση πάντως, άνθρωποι που κοπίασαν και τώρα θα ΄πρεπε να απολαμβάνουν... Δεν είναι πάντα έτσι όμως...
Και πέρα από τα καθαρά πρακτικά ζητήματα που φυσικά είναι πολύ σημαντικά και πρωτεύουσας σημασίας, εξίσου σημαντικά είναι και άλλα, αυτά της καθημερινής επαφής, της επικοινωνίας, του χαδιού και του αγγίγματος... Αυτά που δείχνουν αγάπη και ευγνωμοσύνη, μια κουβέντα, λίγη παρέα, μια βόλτα. Και προπάντων με υπομονή και αγάπη ανεξάντλητη, όπως έτσι γινόταν όταν οι ανήμποροι και εξαρτημένοι ήταν οι σημερινοί δυνατοί και οι δυνατοί του παρελθόντος οι γέροντες του σήμερα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)