Η μπάντα του ουρανού μεγάλωσε κι άλλο...

Ο Gary πλέον θα σολάρει από ψηλά...

Gary Moore - Still Got The Blues (Live)



R.I.P.

Χωράνε τόσα στην αγκαλιά σου κι ας κουτσαίνει λιγάκι το ένα σου πόδι...

Φλεβάρης των φλεβών-Παντελής Θαλασσινός




"Τρύφωνος και Παγκρατίου, ήλιος του μεσονυκτίου
φέγγει απότομα και λιώνει της Υπαπαντής το χιόνι"

(...ελπίζοντας να λίωσει και άλλα χιόνια το φως σου)

Τάκης Βαρβιτσιώτης (1916-2011), αποχαιρετισμός...

"Έσβησε μια από τις πιο αγαπητές ποιητικές φωνές της Θεσσαλονίκης: ο Τάκης Βαρβιτσιώτης, από τους πιο γνωστούς ποιητές της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, «έφυγε» έχοντας αφήσει πίσω του ένα πλούσιο ποιητικό έργο." Κάπως έτσι διάβασα σε μια ιστοσελίδα της συμπρωτεύουσας και ασυναίσθητα πήγα να βρω την πολυκαιρισμένη έκδοση γεμάτη με μικρούς θησαυρούς που μερικούς από αυτούς θυμάμαι απέξω... Σχεδόν με τύψεις που είχα καιρό να συμπλεύσουμε αλλά πιο πολύ για την ανάγκη του αποχαιρετισμού. Αντιγράφω ένα από αυτά που αγαπώ πιο πολύ για να πω το καλό ταξίδι αλλά και το ευχαριστώ για την παρακαταθήκη που μας αφήνει.


Τάκης Βαρβιτσιώτης - Δέκα ποιήματα της οργής και του χρέους, 1972-1973 (10)

Στον Γιάννη Ρίτσο


Μάθαμε τον έρωτα και το θάνατο
Ταξιδεύοντας από τη μιαν όχθη στην άλλη
Πάνω στην πλώρη ενός καραβιού
Μοιράζοντας κόκκινα γαρύφαλλα
Στους ναυαγισμένους
Ανακαλύπτοντας περίσσια θύματα
Που δεν χάνονται
Ακόμα κι όταν κλείσαμε τα μάτια
Μάθαμε τον έρωτα και το θάνατο
Ακολουθώντας ένα ποτάμι όπου σμίγουν
Αίμα και φως
Παίζοντας μια σάλπιγγα
Που συναδέλφωνε όλους τους ανθρώπους
Που έκανε να σωριαστούν οι τοίχοι
Και να γίνουν κίτρινη σκόνη
Μάθαμε τον έρωτα και το θάνατο
Ολομόναχοι σ' ένα κελλί
Κρυμμένοι άλλοτε σ' ένα σεντούκι
Κι άλλοτε πάλι στριμωγμένοι
Σε μια λουρίδα ήλιου
Που θα μπορούσε να τη σβήσει
Ακόμα και το χέρι
Ενός αδιάφορου επισκέπτη
Μάθαμε τον έρωτα και το θάνατο
Εκεί όπου σήμερα ηγεμονεύει η σιωπή
Τραγουδώντας εύθυμα τραγούδια
Μαζεύοντας μ' ένα φτυάρι τα χιόνια
Μικραίνοντας με τη χαρά μας την απόσταση
Που χωρίζει τη γη από τον ουρανό

Από τη συλλογή Δέκα ποιήματα της οργής και του χρέους (1986)

Σπάνια ηχογράφηση ως απλή συμπαράσταση σε κάθε ¨αληταρά¨

Στον πόλεμο ο Τζό
Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος

Στον πόλεμο ο Τζο
περνάει καλά
τον έχουν ώπα-ώπα
τον νέγρο τον λοχία
τον παλικαρά
και πού ‘χει μαύρη πέτσα
καθένας το ξεχνά
κατώτεροι κι ανώτεροι
τον λεν παλικαρά
τον νέγρο τον λοχία
τον Τζο τον φουκαρά.

Στον πόλεμο ο Τζο
περνάει καλά
ώσπου κακιά μια σφαίρα
και το δεξί πιο πέρα
το χέρι του πετά
και πού ‘χει μαύρη μάνα
κανένας δε νογά
κατώτεροι κι ανώτεροι
τον λεν παλικαρά
του δίνουν και βραβείο
του Τζο του φουκαρά.

Μονόχειρας ο Τζο
ζητάει δουλειά
μα τί δουλειά να κάνει
που το δεξί έχει χάσει
πέρα στο Βιετνάμ
και πού ‘χει μαύρη πέτσα
θυμήθηκαν ξανά
τον νέγρο Τζο τον ήρωα
τον λεν αληταρά
τις πόρτες δεν ανοίγουν
στον Τζο τον φουκαρά.

Καλά Χριστούγεννα!!

Carrot Cherry.. Καροτσέρη

Το κορίτσι που άφησε άφωνο τον κόσμο για πέντε λεπτά

Παλεύω,παλεύω Με σιωπές που τα βράδια ουρλιάζουν.. Με στρατούς που μ`έχουν σκοτώσει.. Παλεύω, παλεύω Με βροχές που με ξέρουνε χρόνια..

Κυριολεκτικά το άτομο τα σπάει..

No Chip

Σε όλες τις γυναίκες, μόλις γεννηθούν, γίνεται μια μυστική εμφύτευση ενός ειδικού μικροτσίπ, που τις κάνει ρομαντικές, μονογαμικές κι αφοσιωμένες στον σύντροφό τους.
Κάποιες όμως, καταφέρνουν να βρουν σε ποιο σημείο του κορμιού τους είναι το τσιπ. Και με μια περίπλοκη εγχείρηση το αφαιρούν.
Έτσι απολαμβάνουν πλέον τον έρωτα και το σεξ με πολλαπλούς εραστές, χωρίς να νιώθουν τύψεις ή ενδοιασμούς.
Είναι οι λεγόμενες «Ξετσίπωτες».

Neurosonics Audiomedical Labs Inc.

Συναντιούνται δύο φίλοι:                                                  
                                                                         
-Τι έγινε ρε, καλά;                                                        
- Άσε ρε, πέθανε η πεθερά µου.                                            
- Σώπα! Τί είχε;                                                        
- Μαλακίες µωρέ, ένα κτήµα στο χωριό.                                      
- Όχι ρε, σε ρωτάω αν είχε κανά πρόßληµα.                                  
- Ναι µωρέ, δεν ήτανε γραµµένο στο κτηµατολόγιο και τρέχουµε.              
- Ρε µαλάκα, σε ρωτάω από τι πέθανε.                                      
- Προχτές το µεσηµέρι µωρέ, δεν είχαµε φαγητό, ßγήκε να πάει στο χασάπη να
πάρει κανά κρέας και την πάτησε αυτοκίνητο.                                
- Όχι ρε την καηµένη!!! Και τί κάνατε;                                    
- Τι να κάνουµε, φάγαµε µακαρόνια!!!! 

Όσοι ζουν αληθινά..

Οι πιο πολλοί δεν αγαπάνε αυτά που έχουν
Γκρινιάζουνε πως τάχα δεν αρκούν
Μα είναι τα όνειρα γι`αυτούς
που ξέρουν να τα βλέπουν
Και τα τραγούδια γι`αυτούς
που ξέρουν να τ`ακούν.

Χωρίς λόγια!!!

Σήμερα είναι μια όμορφη ημέρα και δεν μπορώ να την δω..

Ο Φώτης, ένας 35άρης εργένης που μένει μόνος του σε διαμέρισμα πολυκατοικίας, λίγες μέρες μετά τη γιορτή του δέχεται ένα μεγάλο κουτί ως δώρο από έναν άγνωστο αποστολέα.

Το ανοίγει και βλέπει ότι μέσα στο κουτί ήταν ένας παπαγάλος. «Ωραία», σκέφτεται, «ένα πανέμορφο πουλί για συντροφιά είναι ότι πρέπει».

-Μιλάς καθόλου; ρωτάει χαμογελαστός τον παπαγάλο.

-Τι λε ρε καραγκιόζη; -του λέει ο παπαγάλος- εγώ αν μιλάω ή εσύ ρε μπούφο που δεν μπορείς να ολοκληρώσεις ένα νόημα, ρε βλήμα, ρε έτσι., ρε αλλιώς.. κ.λπ ένα υβρεολόγιο απίστευτο, σα ναύτης στο λιμάνι του Γκαμπές.

Ο Φώτης τα έχασε.
-Σε παρακαλώ, λέει στον παπαγάλο, σταμάτα μας ακούει η γειτονιά.

-Σε πειράζει η γειτονιά, ρε κακομοίρη -φωνάζει ο παπαγάλος- και δεν σε πειράζει που δεν μπορείς να ξεκολλήσεις από τον καναπέ, παράσιτο, καμένε, ρε έτσι, ρε αλλιώς και πάλι ένα ακατάσχετο υβρεολόγιο με όλο και μεγαλύτερη ένταση φωνής.

Ο Φώτης δεν ήξερε τι να κάνει. Προσπαθούσε να σταματήσει τον παπαγάλο αλλά εκείνος τον έβριζε φωνάζοντας όλο και περισσότερο. Στην απόγνωσή του ανοίγει το πορτάκι και σπρώχνει τον παπαγάλο στην κατάψυξη του ψυγείου.

Ο παπαγάλος και μέσα από την κατάψυξη συνέχιζε να βρίζει. Ξαφνικά μετά από 3 λεπτά ο παπαγάλος σταμάτησε και απλώθηκε σιωπή. Ο Φώτης ανακουφίστηκε στην αρχή αλλά αμέσως σκέφτηκε: «Ρε συ το σκότωσα το πουλί. Εντάξει βρίζει αλλά όχι και να το σκοτώσω. Μπορώ να το επιστρέψω».

Άνοιξε αμέσως την κατάψυξη. Ο παπαγάλος βγήκε με σοβαρό ύφος και ψιλοτρέμοντας είπε: «Λυπάμαι για την επιθετική συμπεριφορά μου και ζητώ συγγνώμη γι αυτή. Ομολογώ ότι παρεκτράπηκα και δηλώνω ότι θα κάνω προσπάθεια να διορθωθώ στο μέλλον».

Ο Φώτης έμεινε άναυδος για μια στιγμή. Πριν προλάβει να ρωτήσει τι συνέβη, ο παπαγάλος τον ρώτησε: «Μπορώ να μάθω τι σου είχε κάνει το κοτόπουλο;;;;;;;;».

Αυτοκινητόδρομος από ψηλά !

Καλό μήνα...

                                                                                                                                                            H εφτάχρονη πιτσιρίκα που  πουλάει τα  γλυκά στο δρόμο της Δαμασκού και ταυτόχρονα γράφει τα μαθήματά της (!) δεν άφηνε με τίποτε τον Wasim Kheir Beik να  την φωτογραφήσει. Τελικά ο φωτογράφος του πρακτορείου SANA πήρε αυτό που ήθελε με φακό από 30 μέτρα απόσταση (μαζί και το πρώτο βραβείο για το 2007 από την Ένωση Αραβικών Πρακτορείων Ειδήσεων), χαρίζοντας και σε μας τη θαυμάσια αυτή εικόνα με τα συγκινητικά μηνύματα..

Το φιδάκι του ΙΚΑ

Πόσα χρόνια θα δουλεύω; Πότε θα πάρω σύνταξη; Θα ζω μέχρι τότε; Τώρα, απαντήστε σε όλα αυτά τα ερωτήματα με τρόπο μοναδικό.
Κυκλοφόρησε προ τριμήνου αλλά έχει γίνει ήδη κλασικό...