Εσείς!!!
Κυριακή 9 Μαΐου 2010
Μάνα (με αφορμή τη γιορτή της)
Έχει ένα τραγούδι ο Βασίλης... σε αγγίζει... την αναγνωρίζεις μέσα του, κι αναγνωρίζεις και σένα... Α,ρε μαμά...
Είναι κι ένα πεζό του Κοέλιο που δίνει απαντήσεις σ΄αυτό το πως γίνεται να τα κάνει όλα, κάτι που έχουμε αναρωτηθεί ξανά και ξανά.
"Και ο Θεός έπλασε τη Μάνα", ή "Όταν ο Θεός έφτιαξε τις μαμάδες", Πάολο Κοέλιο
Ο Θεός κάλεσε τον πιο αγαπημένο Του άγγελο και του παρουσίασε ένα πρότυπο μητέρας. Στον άγγελο δεν άρεσε αυτό που είδε.
- Εργαστήκατε πολύ, Κύριε, δεν ξέρετε πλέον τι κάνετε, είπε ο άγγελος. Κοιτάξτε! Φιλί ειδικό, που θεραπεύει όλες τις αρρώστιες, έξι ζευγάρια χέρια για να μαγειρεύει, να πλένει, να σιδερώνει, να φροντίζει, να ελέγχει, να καθαρίζει. Δε θα δουλέψει!
- Το πρόβλημα δεν είναι τα χέρια, αντέτεινε ο Θεός. Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που χρειάστηκε να βάλω: ένα, για να βλέπει το παιδί της πίσω από κλειστές πόρτες και να το προστατεύει από ανοιχτά παράθυρα, ένα άλλο, για να το κοιτάζει με αυστηρότητα, όταν πρέπει να του μάθει κάτι ουσιώδες και το τρίτο, για να του δείχνει διαρκώς τρυφερότητα και αγάπη, όση δουλειά κι αν έχει εκείνη!
Ο άγγελος εξέτασε το πρότυπο της μητέρας πιο προσεκτικά.
- Κι αυτό τι είναι;
- Ένας μηχανισμός αυτοθεραπείας. Δε θα έχει χρόνο να αρρωσταίνει, θα πρέπει να ασχολείται με το σύζυγό της, με τα παιδιά, με το σπίτι.
- Νομίζω ότι πρέπει να ξεκουραστείτε λίγο, Κύριε, είπε ο άγγελος. Και να επιστρέψετε στο κλασικό πρότυπο με τα δύο χέρια, τα δύο μάτια, κ.λπ.
Ο Θεός συμφώνησε με τον άγγελο. Αφού ξεκουράστηκε, μεταμόρφωσε τη μητέρα σε κανονική γυναίκα. Εξομολογήθηκε όμως στον άγγελο:
- Χρειάστηκε να της δώσω μια τόσο δυνατή θέληση, ώστε να νομίζει ότι θα έχει έξι χέρια, τρία ζευγάρια μάτια και ικανότητα αυτοθεραπείας. Αλλιώς, δε θα καταφέρει να εκπληρώσει το καθήκον της.
Ο άγγελος την εξέτασε από κοντά. Κατά τη γνώμη του, αυτή τη φορά ο Θεός είχε επιτύχει. Ξαφνικά όμως πρόσεξε ένα λάθος:
- Αδειάζει. Αναρωτιέμαι, Κύριε, μήπως βάλατε ξανά υπερβολικά πολλά πράγματα σε αυτό το πρότυπο μητέρας.
- Δεν αδειάζει. Αυτό ονομάζεται δάκρυ.
- Και σε τι χρησιμεύει;
- Για να δείχνει χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, θυμό, ενθουσιασμό.
- Κύριε, είστε μεγαλοφυΐα! αναφώνησε ο άγγελος. Ακριβώς αυτό ήταν που έλειπε, για να συμπληρωθεί το πρότυπο.
Ο Θεός πρόσθεσε με ύφος μελαγχολικό:
- Δεν το έβαλα εγώ. Όταν συναρμολόγησα όλα τα μέρη, το δάκρυ εμφανίστηκε από μόνο του.
Ο άγγελος συνεχάρη πάλι τον Παντοδύναμο κι έτσι δημιουργήθηκαν οι μητέρες.
2η εκδοχή
Όταν ο καλός Θεός δημιουργούσε τις μητέρες, βρισκόταν στην έκτη μέρα συνεχούς δουλειάς, όταν ο άγγελος εμφανίστηκε και είπε: "Παιδεύεστε πολύ με αυτό το δημιούργημα."
Και είπε ο Θεός: " Έχεις διαβάσει τις προδιαγραφές που πρέπει να έχει αυτό εδώ; Πρέπει να είναι εντελώς αδιάβροχο αλλά όχι πλαστικό, να έχει 180 μετακινούμενα μέρη που να μπορούν να αντικαθίστανται, να κινείται πάνω σε χυμένο καφέ και σε άλλα τροφικά κατάλοιπα, να έχει ποδιά που εξαφανίζεται όταν σηκώνεται, ένα φιλί που να θεραπεύει οτιδήποτε από ένα σπασμένο πόδι μέχρι μια ερωτική απογοήτευση, και να έχει έξι ζευγάρια χέρια."
Ο άγγελος κούνησε το κεφάλι του αργά και είπε: "Έξι ζευγάρια χέρια...με κανέναν τρόπο."
"Δεν είναι τα χέρια που μου δημιουργούν προβλήματα," είπε ο Θεός. "Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που πρέπει να έχουν οι μητέρες."
"Αυτά θα υπάρχουν στο στάνταρ μοντέλο;" ρώτησε ο άγγελος.
Ο Θεός έγνεψε καταφατικά. "Το ένα ζευγάρι για να βλέπει μέσα από κλειστές πόρτες όταν αυτή ρωτάει, "Τι κάνουν τα παιδιά εκεί;" όταν ήδη αυτή ξέρει. Το άλλο ζευγάρι στο πίσω μέρος του κεφαλιού της για να βλέπει όσα δεν μπορούσε αλλά πρέπει να ξέρει, και φυσικά ένα τρίτο ζευγάρι εδώ μπροστά για να μπορεί να βλέπει πότε ένα παιδί κάνει γκάφες και να λέει, "Καταλαβαίνω και σ' αγαπώ," χωρίς να χρειάζεται να βγάλει λέξη.
"Κύριε," είπε ο άγγελος αγγίζοντας ευγενικά το μανίκι του, "Ξεκουραστείτε τώρα. Αύριο είναι άλλη μέρα.".
"Δεν μπορώ," είπε ο Θεός. "Είμαι πολύ κοντά στο να δημιουργήσω κάτι που μοιάζει τόσο πολύ με μένα. Ήδη έχω κάνει μία πού θεραπεύει μόνη της τον εαυτό της όταν είναι άρρωστη, που μπορεί να ταΐσει μια οικογένεια έξη ατόμων με μια μπουκιά ψωμί και που μπορεί να βάλει ένα εννιάχρονο παιδί να σταθεί κάτω από το ντους."
Ο άγγελος περιτριγύρισε το μοντέλο της μητέρας πολύ αργά. "Είναι πολύ απαλή," αναστέναξε."
"Αλλά και πολύ σκληρή!" είπε ο Θεός με έμφαση. "Δεν μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να κάνει ή τι μπορεί να αντέξει μια μητέρα."
"Μπορεί να σκέφτεται;"
"Όχι μόνο σκέφτεται, αλλά μπορεί να λογικεύει και να συμβιβάζει," είπε ο Δημιουργός.
Τελικά ο άγγελος έσκυψε πάνω της άγγιξε με το δάχτυλο του το μάγουλό της. "Εδώ υπάρχει μια διαρροή," είπε. "Σας το είπα, προσπαθήσατε να τοποθετήσετε πάρα πολλά σ' αυτό το μοντέλο."
"Δεν είναι διαρροή," είπε ο Θεός. "Είναι ένα δάκρυ."
"Και σε τι χρησιμεύει;"
"Είναι για χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, μοναξιά και υπερηφάνεια."
"Είστε μεγαλοφυΐα," είπε ο άγγελος.
Ο Θεός κοίταξε μελαγχολικά, "Δεν το έβαλα εγώ εκεί."
Κρύο νερό που δεν μπαίνει σε ποτήρι η μάνα, λέει το ποντιακό τραγούδι. Και υπενθυμίζει του παιδιού το χρέος.
Κι ο Παλαιστίνιος ποιητής των ωραίων ψυχών ξανακουρδίζει τη ζωή με την ώρα της, για να αξίζει τα δάκρυά της...
Μάνα Μαχμούντ Νταρουίς
Μου λείπει το ψωμί της μάνας μου
Ο καφές της μάνας μου
Το άγγιγμά της
Φουσκώνουν μέσα μου οι παιδικές μου αναμνήσεις
Μέρα τη μέρα
Πρέπει να δώσω αξία στη ζωή μου
Την ώρα του θανάτου μου
Πρέπει να αξίζω τα δάκρυα της μάνας μου
Και αν έρθω πίσω κάποια μέρα
Βάλε με σα μαντήλι στα βλέφαρά σου
Τα κόκαλά μου σκέπασε με χλόη
Που την αγίασαν τα βήματά σου
Δέσε μας μαζί
Με μια μπούκλα απ' τα μαλλιά σου
Με μια κλωστή που κρέμεται από το φόρεμά σου
Μπορεί να γίνω αθάνατος
Μπορεί να γίνω Θεός
Εάν αγγίξω τα βάθη της καρδιάς σου
Αν καταφέρω και γυρίσω
Κάνε με ξύλα να ανάψεις τη φωτιά σου
Σκοινί για να απλώνεις τα ρούχα σου στην ταράτσα του σπιτιού σου
Δίχως την ευχή σου
Είμαι πολύ αδύναμος για να σταθώ
Μεγάλωσα πολύ
Δώσε μου πίσω τους χάρτες των αστεριών που είχα παιδί
Για να βρω με τα χελιδόνια
Το δρόμο πίσω
Στην άδεια σου αγκαλιά.
Είναι κι ένα ποίημα του Γκάτσου, που μελοποίησε ο Χατζηδάκης, αυτό που ο ληστής αφήνει την ευαισθησία του να ξεχειλίσει, καθώς απευθύνεται στη μάνα του. Εδώ ο Τερζής σε μια ερμηνεία που καθηλώνει.
Χρόνια πολλά μαμά!!
Χρόνια πολλά και σ΄όλες τις μανούλες του κόσμου!!
Να χαίρονται τα παιδιά τους και να τις χαίρονται κι αυτά!!
Πέμπτη 6 Μαΐου 2010
Γεώργιος Σουρής (1853 - 1919) Επίκαιρος όσο ποτέ...
Ποιὸς εἶδε κράτος λιγοστὸ
σ᾿ ὅλη τὴ γῆ μοναδικό,
ἑκατὸ νὰ ἐξοδεύῃ
καὶ πενήντα νὰ μαζεύῃ;
Νὰ τρέφῃ ὅλους τους ἀργούς,
νἄχῃ ἑπτὰ Πρωθυπουργούς,
ταμεῖο δίχως χρήματα
καὶ δόξης τόσα μνήματα;
Νἄχῃ κλητῆρες γιὰ φρουρὰ
καὶ νὰ σὲ κλέβουν φανερά,
κι ἐνῷ αὐτοὶ σὲ κλέβουνε
τὸν κλέφτη νὰ γυρεύουνε;
* * *
Κλέφτες φτωχοὶ καὶ ἄρχοντες μὲ ἅμαξες καὶ ἄτια,
κλέφτες χωρὶς μία πῆχυ γῆ καὶ κλέφτες μὲ παλάτια,
ὁ ἕνας κλέβει ὄρνιθες καὶ σκάφες γιὰ ψωμὶ
ὁ ἄλλος τὸ ἔθνος σύσσωμο γιὰ πλούτη καὶ τιμή.
* * *
Ὅλα σ᾿ αὐτὴ τὴ γῆ μασκαρευτῆκαν
ὀνείρατα, ἐλπίδες καὶ σκοποί,
οἱ μοῦρες μας μουτσοῦνες ἐγινῆκαν
δὲν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
* * *
Ὁ Ἕλληνας δυὸ δίκαια ἀσκεῖ πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε καὶ οὐρεῖν εἰς ὅποιο θέλει μέρος.
* * *
Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.
* * *
Γι᾿ αὐτὸ τὸ κράτος, ποὺ τιμᾶ τὰ ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτὶρ στὰ χρόνια τὰ παλιά, σικτὶρ καὶ στὰ καινούργια!
* * *
Καὶ τῶν σοφῶν οἱ λόγοι θαρρῶ πὼς εἶναι ψώρα,
πιστὸς εἰς ὅ,τι λέγει κανένας δὲν ἐφάνη...
αὐτὸς ὁ πλάνος κόσμος καὶ πάντοτε καὶ τώρα,
δὲν κάνει ὅ,τι λέγει, δὲν λέγει ὅ,τι κάνει.
* * *
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαῖο,
ὕφος τοῦ γόη, ψευτομοιραῖο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθὶ ἀντίληψη, μυαλὸ ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι ὅλα τὰ ξέρει.
Κι ἀπὸ προσπάππου κι ἀπὸ παπποῦ
συγχρόνως μποῦφος καὶ ἀλεποῦ.
* * *
Καὶ ψωμοτύρι καὶ γιὰ καφὲ
τὸ «δὲ βαρυέσαι» κι «ὢχ ἀδερφέ».
Ὡσὰν πολίτης, σκυφτὸς ραγιᾶς
σὰν πιάσει πόστο: δερβεναγᾶς.
Θέλει ἀκόμα -κι αὐτὸ εἶναι ὡραῖο-
νὰ παριστάνει τὸν εὐρωπαῖο.
Στὰ δυὸ φορώντας τὰ πόδια πού ῾χει
στό ῾να λουστρίνι, στ᾿ ἄλλο τσαρούχι.
* * *
Δυστυχία σου Ἑλλάς, μὲ τὰ τέκνα ποὺ γεννᾶς.
Ὦ Ελλάς, ἡρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;
* * *
Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
...
Πάγωνε στους δρόμους ο αγέρας
σαν χαρταετός μοιάζει η ψυχή
κι έχεις τα δυο μάτια βουρκωμένα
σαν προάστια μέσα στην βροχή
Νύχτωσε νωρίς στην οικουμένη
ψάχνω, σε φωνάζω, δεν μ’ ακούς
βλέπω τα ηφαίστεια στους δρόμους
με φωτιές να καίν' τους ζωντανούς
Φεύγω πικραμένη και σ' αφήνω
ακυβέρνητη στη θάλασσα σανίδα
δεν μπορώ το αίμα μου να δίνω
σε μιαν άρρωστη συνέχεια πατρίδα
Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009
Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009
φωτο-γραφι-ζοντας blog magazine: Η φωτογραφια σαν εργαλειο αφυπνισης και οχι μονο...
Η λειτουργια της φωτογραφιας...
Παγκόσμια Ημέρα Παρηγορητικής Φροντίδας
10 Οκτωβρίου 2009
Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, συμμετέχοντας στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παρηγορητικής Φροντίδας (10 Οκτωβρίου), παρουσιάζει, σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Παρηγορητικής και Συμπτωματικής Φροντίδας Καρκινοπαθών και μη Ασθενών – ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α., φωτογραφικό αφιέρωμα της φωτογράφου Χριστίνας Βάζου, με θέμα την Ανακουφιστική και Παρηγορητική Φροντίδα καρκινοπαθών και μη ασθενών. Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί από την Πέμπτη 8 έως την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2009, σε οθόνη στο Χώρο Νέων Μέσων του ΕΜΣΤ.
Στο φωτογραφικό αφιέρωμα παρουσιάζεται η εργασία της Χριστίνας Βάζου, που πραγματοποιήθηκε από τον Οκτώβριο έως τον Ιούνιο του 2008, σε συνεργασία με το Ιατρείο Θεραπείας Πόνου του Αρεταίειου Νοσοκομείου και την ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. Περιλαμβάνει ενενήντα φωτογραφίες στις οποίες παρουσιάζεται η πορεία οκτώ ανθρώπων που απευθύνθηκαν στο Ιατρείο Θεραπείας Πόνου του Αρεταίειου Νοσοκομείου. Οι φωτογραφίες συνοδεύονται από αποσπάσματα συνεντεύξεων των ασθενών. Στόχος του φωτογραφικού project της Χρ, Βάζου είναι η ανάδειξη του δικαιώματος πρόσβασης στην Ανακουφιστική και Παρηγορητική Φροντίδα, η παρουσίαση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων της και η σκιαγράφηση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς.
Επίσης, την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου στις 18:00 η Πρόεδρος της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. κα Αθηνά Βαδαλούκα, Αναπλ. Καθηγήτρια Αναισθησιολογίας, Θεραπείας Πόνου και Παρηγορητικής Φροντίδας Πανεπιστημίου Αθηνών, πλαισιωμένη από συνεργάτες της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. θα μιλήσει για το φετινό σύνθημα της Παγκόσμιας Ημέρας Παρηγορητικής Φροντίδας, «Σπάσε τη σιωπή σου».
Η Χριστίνα Βάζου σπούδασε φωτογραφία τη Σχολή Φωτογραφίας, Βίντεο και Ήχου FOCUS (1991-94) και ψηφιακή φωτογραφία και επεξεργασία εικόνας στη Σχολή Qwerty Studios (2007). Στις ατομικές και ομαδικές εκθέσεις που έχει πραγματοποιήσει στην Ελλάδα και το εξωτερικό έχει παρουσιάσει τη δουλεία της με θέματα, όπως Εικόνες από τη Γεωργία, Έλληνες της Αιθιοπίας, Έλληνες της Διασποράς, Η πορεία της Ζωής, Εικόνες από το Ψυχιατρείο, κ.ά. Η έκθεσή της με τίτλο Εννέα μήνες - Αυτοσχεδιασμοί τιμήθηκε με έπαινο στο πλαίσιο της “Φωτοσυγκυρίας”, Θεσσαλονίκη 2000. Το 1997 εκδόθηκε το λεύκωμα Έλληνες της Διασποράς, από την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης - Θεσσαλονίκη 1997 και το 2004 το λεύκωμα Η πορεία και η Ζωή, από το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Τρίπολης. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Η Ελληνική Εταιρεία Παρηγορητικής και Συμπτωματικής Φροντίδας Καρκινοπαθών και μη Ασθενών – ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1997. Τα ιδρυτικά της μέλη ήταν 101, ενώ σήμερα αριθμεί περισσότερα από 350, στα οποία συμπεριλαμβάνονται γιατροί, απόφοιτοι Ιατρικών Σχολών, λειτουργοί υγείας, κοινωνικοί λειτουργοί, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, καθώς και νομικά πρόσωπα ή οργανισμοί, ιατρικού κυρίως χαρακτήρα, που έχουν ή επιδιώκουν παρόμοιους στόχους. Κύριος σκοπός της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών που πάσχουν από χρόνιο καλοήθη ή καρκινικό πόνο, AIDS, νευρολογικά νοσήματα (κατά πλάκας σκλήρυνση, εγκεφαλικά επεισόδια), καρδιακή και νεφρική ανεπάρκεια. Στόχος επίσης είναι η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των υπερηλίκων ασθενών, προάγοντας την παρηγορητική και συμπτωματική τους φροντίδα. Για την επίτευξη των στόχων της, η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. συνεργάζεται με πολλές ελληνικές και διεθνείς επιστημονικές εταιρείες και διοργανώνει συνέδρια, ημερίδες, ενημερωτικές καμπάνιες κ.ά. Από το 2005 διοργανώνει στην Ελλάδα την Παγκόσμια Ημέρα Παρηγορητικής Φροντίδας σε συνεργασία με τους αντίστοιχους διεθνείς φορείς. Ο εορτασμός περιλαμβάνει πάντα επιστημονικά συνέδρια και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, μουσικές ή εικαστικές, όπως την έκθεση φωτογραφίας της Χριστίνας Βάζου (2005), τη συναυλία του μουσικοσυνθέτη Νότη Μαυρουδή στο Ωδείο «Φίλιππος Νάκας» (2006), τη συναυλία της Σαββίνας Γιαννάτου στα Γιάννενα (2007), τη συναυλία της Λίας Βίσση στη Λευκωσία (2008)κ.ά.
Διεύθυνση: Κτίριο Ωδείου Αθηνών, Βασ. Γεωργίου Β’ 17 -19 & Ρηγίλλης, Αθήνα (είσοδος επί της οδού Ρηγίλλης)
Ώρες λειτουργίας
Τρίτη έως Κυριακή: 11.00 – 19.00 Πέμπτη: 11.00 – 22.00
Επικοινωνία
Τηλέφωνα: 210 92.42.111 – 3, Fax: 210 92.45.200
protocol@emst.gr, pressoffice@emst.gr
www.emst.gr
http://fixit-emst.blogspot.com/
Αναδημοσίευση από το
φωτο-γραφι-ζοντας blog magazine
Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2009
Εκλογές και νες καφέ με γάλα...
μα οι αφίσσες δε μου λένε καλημέρα
εδώ και κεί κάποια αδέσποτα παιδιά
να δώ ρε φίλε τί θα λές από Δευτέρα...
ΥΓ: Λες και μέσα μας τ'αντίθετα τραβάν, να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν...
Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009
Ανεκδοτακι!!!
Σταματάει ένα φορτηγό εξηγεί στον οδηγό τι θέλει και αυτός προθυμοποιείται να τον πάει. Στην διαδρομή μετά από πολλές συζητήσεις ο οδηγός τον ρωτάει τι ψηφίζει κι αυτός με καμάρι του απαντά:
- "Ν.Δ.!"
Φρενάρει ο άλλος απότομα και του λέει:
- "Κατέβα γρήγορα από το αυτοκίνητό μου ρε μαλ...α!"
Τι να κάνει ο τύπος, κατεβαίνει και ξανά πάλι οτοστόπ. Σταματάει ένα αυτοκίνητο, εξηγεί στον οδηγό την πορεία του κι αυτός προθυμοποιείται να τον πάει στην πόλη. Στην διαδρομή μετά από πολλές συζητήσεις ο οδηγός τον ρωτάει τι ψηφίζει. Αυτός με καμάρι του απαντά Ν.Δ., φρενάρει πάλι απότομα ο οδηγός και του λέει:
- "Κατέβα γρήγορα από το αυτοκίνητό μου ρε ηλίθιε!!!"
Απορημένος ο τύπος τι να κάνει, κατεβαίνει και ξανά πάλι οτοστόπ.
Σταματάει ένα αυτοκίνητο με μια γκομενάρα, της εξηγεί τι θέλει κι αυτή προθυμοποιείται να τον πάει στην πόλη. Στην διαδρομή μετά από πολλές συζητήσεις, η γκομενάρα τον ρωτάει τι ψηφίζει, αυτός σκέπτεται και της απαντά:
- "ΠΑΣΟΚ!"
- "Μπράβο!!", του απαντά αυτή χαρούμενη, :και εγώ ΠΑΣΟΚ ψηφίζω!" και συνεχίζουν τη συζήτηση και την πορεία τους χαρούμενοι.
Μετά από τις συζητήσεις αρχίζουν τα χαμουρέματα. Σταματούν ξαναμμένοι στο πρώτο ξενοδοχείο, πηγαίνουν σε δωμάτιο... κλπ.
Σε κάποια στιγμή λέει η γκομενάρα στον τύπο:
- "Ξέρεις εμένα όταν το κάνω μου αρέσει να τρώω και καμία σφαλιάρα..."
Τι να κάνει ο τύπος, μέσα σε όλα αρχίζει και ρίχνει και καμιά φάπα. Καθώς απέναντι από το κρεβάτι ήταν ο καθρέπτης, κοιτάζει ο τύπος, βλέπει τι κάνει, σηκώνει τα χέρια ψηλά και λέει:
- "ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΡΕ ΣΥ, ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΓΑΜ...Ω ΚΑΙ ΔΕΡΝΩ!"
Glass harp Badinerie J. S. Bach BWV 1067
Όταν είσαι καλός μουσικός, μπορείς να φτιάξεις μουσική οπουδήποτε…
Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2009
Τρίτη ηλικία κι εμείς, ή τί είναι αυτό; ή λίγη συντροφιά και μια κουβέντα...
Πρώτη του Οκτώβρη σήμερα και το ημερολόγιο, κάτω από τις παγκόσμιες ημέρες λέει: "Παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας".
Η σχέση μου με τις παγκόσμιες ημέρες είναι κάπως παράξενη, ποτέ δεν τις παραδέχομαι, εννοώ ότι δεν θεωρώ ότι προσφέρουν και πολλά, ευκαιρία για πανηγυράκια και λόγους ξύλινους τις βρίσκω αλλά παρόλα αυτά γίνονται η αφορμή για σκέψεις και αναζητήσεις, μέσα ή έξω από μένα.
Έψαξα τις ανακοινώσεις από χείλη επίσημα και αρμόδια για σήμερα, αλλά τι τα θες, σε τρεις μέρες έχουμε εκλογές, με τους γέρους θα ασχολούμαστε... (έλα βρε, μην είσαι τόσο αυστηρή, και βέβαια θα ασχολούμαστε με όσους από αυτούς μπορούν ακόμη να κάνουν το δρομολόγιο μέχρι την κάλπη, με διπλωμένο στη μέσα μεριά του σακακιού το σταυρωμένο ψηφοδέλτιο...)
Βρήκα μερικά στοιχεία, που εκθειάζουν τη δράση των σχετικών υπηρεσιών σε ότι αφορά προσπάθειες και παροχές. Δεν αμφισβητώ την αλήθεια τους, ελπίζω να είναι έτσι. Ξέρω όμως πως από πλευράς πολιτείας και υπηρεσιών έχουμε μεγάλο δρόμο να διανύσουμε. Ξέρω όμως επίσης ότι την ουσιαστική διαφορά στην καθημερινότητα των ηλικιωμένων ανθρώπων μπορούμε και χρειάζεται να την κάνουμε όλοι εμείς, εμείς που μας χωρίζουν ακόμη λιγότερα ή περισσότερα χρόνια από την τρίτη ηλικία.
Σίγουρα στο περιβάλλον μας βρίσκονται άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας. Μπορεί να είναι ο παππούς και η γιαγιά, ο πατέρας και η μητέρα, ένας θείος, ένας γείτονας, η κυρία με το πι που συναντάμε στην εκκλησία ή ο μπάρμπας Σταμάτης που έχουμε καιρό να δούμε στην πλατεία. Άνθρωποι που παρά τα προβλήματά τους αγωνίζονται να κερδίσουν την καθημερινότητα, άνθρωποι που είναι ακόμα αναγκαστικά μαχητές της ζωής και άλλοι που είναι αναγκαστικά απόμαχοι. Σε κάθε περίπτωση πάντως, άνθρωποι που κοπίασαν και τώρα θα ΄πρεπε να απολαμβάνουν... Δεν είναι πάντα έτσι όμως...
Και πέρα από τα καθαρά πρακτικά ζητήματα που φυσικά είναι πολύ σημαντικά και πρωτεύουσας σημασίας, εξίσου σημαντικά είναι και άλλα, αυτά της καθημερινής επαφής, της επικοινωνίας, του χαδιού και του αγγίγματος... Αυτά που δείχνουν αγάπη και ευγνωμοσύνη, μια κουβέντα, λίγη παρέα, μια βόλτα. Και προπάντων με υπομονή και αγάπη ανεξάντλητη, όπως έτσι γινόταν όταν οι ανήμποροι και εξαρτημένοι ήταν οι σημερινοί δυνατοί και οι δυνατοί του παρελθόντος οι γέροντες του σήμερα.
Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2009
Ο ορισμός του κόμματος
Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι.»
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)
Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2009
Για τους λάτρεις του hi end
|
Hasselblad launches new H4D high-end DSLR, featuring revolutionary True Focus functionality.September, 2009: With the release of the new H4D-60, the first H4D camera and most recent addition to the Hasselblad H System, Hasselblad marks the beginning of a new chapter in the history of medium format DSLRs. The H4D-60 will feature True Focus with APL (Absolute Position Lock), making auto-focus substantially easier and more accurate for photography professionals. As part of the celebration honoring the first manned lunar landing and the first lunar photography, camera manufacturer Hasselblad is announcing another first, the launch of the H4D camera series. The first model in the new series is the H4D-60, featuring a 60 Megapixel medium format sensor. |
πηγή www.dpreview.com
Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2009
Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2009
Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2009
Αργοπεθαίνει όποιος...
Ο Χιλιανός ποιητής Πάμπλο Νερούντα
Νόμπελ Λογοτεχνίας 1971
Έφυγε σαν σήμερα πριν 36 χρόνια αφήνοντας πίσω του για μας σπουδαία κληρονομιά.
Διαλέγω ένα από αυτά που αγαπώ πιο πολύ…
Αργοπεθαίνει όποιος
Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε ημέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλά σε όποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο από το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο "ι" αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει την βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.
Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του. Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις ημέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.
Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής.
